"ادبیات معاصر افغانستان"

شفیقه یارقین «دیباج» حکایه لری

Image Description

شفیقه یارقین


 

                                                                                                                                                                             ابدیت­گه قۉشیلگن تون

 

 

قیش فصلی نینگ اېنگ ساووق و اوزون تون لریدن  بیری. توش دن كېین یاغه باشله­گن قار- تۉزان حاضر گچه تینمه­ی، یاغماقده. كۉچه لر، حویلی لر و تام لر قلین و آغیر قار یوكی آستیده آق كفن كییگن اۉلیك لر گه اۉخشب،  قاتیب یاتگن. قیش و قار یورتیده  جیم- جیتلیك حكم سورر. 

شهرنینگ اېسكی محله­لریدن  بیریده،  برچین­آی اسملی عیال، تۉرت-ته كیچیك باله سی بیلن یشه­یدی. اېری نینگ آته- بابا لریدن قالگن بو اوی نینگ تامی،  اوچ ییل دن بېری كاهگل قیلینمه­گن. بو اېسكی اوی دېوار لرینی کۉته­ریب تورگن چۉب ستونلر و تامگه یاپیلگن یاغاچ لر ایچینی مور و تورلی قورت-قوموسقه­لر یېب، بعضی یېرلرینی كاواك قیلگن. بعضی یېرلری اېسه، نم و شۉره طفیلی چیریگن.  

بوتون شهر اویلری دېك بو اویده هم جیم- جیتلیك. گاهیده، بیر اۉتلی آه، خیال لر گردابیده اۉزینی اونوتیب، یم- یم ییغلب، شونده­ی ساووق و اوزون تون نی اویغاق اۉتكزه­یاتگن بو اویده­گی یگانه عیال،  برچین­آی نینگ اۉتلی یوره­گیدن چیقیب، بو یېر ده حیات و قیغو بارلیگینی بیلدیره­دی، اما سۉنیب باره­یاتگن بو آه و تاووش­سیز ییغینی، خدا دن اۉزگه، هېچكیم اېشیتمه­یدی هم، بیلمه­یدی هم.

  بیر قره­ش ده-یاق، بو اوی نینگ اېشیك- تېشیگی و اسباب-انجام لریدن بېنوالیك و بېچاره­لیك كۉز گه تشلنه­دی. همه یاق بۉم - بۉش. اویده  ایپی سیتیلیب - ییرتیلیب كېتگن بیر گلیم، كیچیك-گینه صندلی و قوراقلی كۉرپه، یاغی توگه­گن بیر اریكین، بیر نېچه اېسكیرگن، رنگی اۉنغیگن و جای- جایلری ییرتیلگن كۉرپچه و یاستیق، انچه وقت دن بېری طعام مزه سینی تاتمه­گن بیر سفال طبق، سیری  اوچگن بیر چاینك و بېش ته شیشه گیلاس دن تشقری، كۉزگه 
 ایلینه­دیگان باشقه بیرار نرسه یۉق. 

بو اویده،  برچین­آی دن تشقری، اونینگ حالی بۉی- بستی یېتمه­گن  اوچ قیز و بیر اۉغلی آچ قارن بیلن صندلی آستیده بیر- بیر لریگه چیرمه­شیب یاتیبدیلر. اولرنینگ آزغین بدن­لری آچلیك و ایزغیرین ساووق دن تیتره­یدی. یوزلریده قان نینگ قیزغیش رنگی اورنیده ساووق نینگ كۉكچیل رنگی اوستونلیك قیله­دی. 

 برچین­آی مأیوس كۉزلرینی بونداق خوار و زار بۉلیب قالگن عزیز باله لری گه تیكدی و اولرنینگ بېنوالیگی شدتی نی كۉریب، یوره­گی قتیق آغریدی و طاقتی طاق بۉلیب، باشینی صندلی گه قۉییب، ایچ - ایچیدن تاووش سیز ییغله­ی باشله­دی. اوزاق وقت ییغله­گن دن كېین، هر دایمگی دېك، خاطره­لر و اۉتمیش ده قالگن یخشی - یامان واقه­لر گردابیگه چۉكیب كېتدی.

 برچین­آی، مكتب ده 12 نچی صنف نی اېندی گینه باشله­گن چاغیده، آته سی بویروغی گه بۉیین سۉنیب، آلدین هېچ قچان كۉرمه­گن و تانیمه­گن بیر ییگیت گه فاتحه بۉلیب، مكتب نی توگتگچ، مینگلب آرزولر و شیرین خیال لر بیلن ینگی اویی و ینگی حیاتی گه قدم قۉیدی. آته سی چَله سواد بیر دكاندار اېدی و كیچكینه بنجاره دكانی نینگ عایدی بیلن رۉزگارینی تېبره­تردی. 

اولرنینگ تورموشی تۉكین - ساچین بۉلمسه ده، كیشی گه محتاج هم اېمس اېدیلر.  برچین­آی نینگ ایكی اكه سی بار اېدی. ایكاو لری كېت مه كېت اوروش ده هلاك بۉلدیلر و آنه سی غم - قیغو گه باتیب، تینمه­ی ییغلش لر و سیقیلیش لردن یوره ك كسلی گه چلیندی. شونده­ی بیر ییل یۉق اېدی كه بو آنۀ زار بیر - نېچه بار کسلخانه ده یاتیب چیقمه­سه. اوّل لری  برچین­آی نینگ آته سی بو حال - احوال گه چیده­ب، خاتینی نینگ دوا - درمانی گه پول بېریب تورردی، اما  برچین­آی تۉی قیلیب كېتگن دن سۉنگ، صبر كاسه سی تۉلیب، ایكّینچی بار اویلندی و  بیرینچی خاتینی گه قره­مه­ی قۉیدی.  برچین­آی نینگ آنه­سی باله­لری نینگ غمی، یوره­ك كسلی، كونداش عذابی و اېری نینگ اعتناسیزلیگی گه چیدالمه­ی، اۉز اجلی دن آلدین راق دنیا نی ترك اېتدی و برچین­آی نینگ تونغیچ فرزندی یعنی اۉز نبیره سینی هم كۉرالمه­دی.

اویده­گی قرانغولیك تا باره قویوق­لشیب كېتگنی و ساووقلیك مینگلب ایگینه دېك برماق­لری و بوتون وجودیگه سنچیلگنیدن، تون الّه قچان باشله­نیب، یریمی گه یېتگنینی سېزگن  برچین­آی، صندلی نینگ ساووق لیگی و اۉزی و باله لری نینگ آچ لیگینی اۉیلب، دعا قیلدی: 

- اې خداجان، شونده­ی قیل كه باله لریم اېرته گچه اویقودن اویغانمه­سین­لر. اگر اولر اویغانیب، مېندن نان سۉره­سه­لر، اولرگه نیمه بېره­من؟ چراغ نی یاقیشیم یا كه صندلی نی ایسیتیشیم نی طلب قیلسه­لر، نیمه قیله­من؟ 
 اېرته­لب قاتگن نان و چای بیلن اولر نی الده­دیم. توشلیك ده هېچ نرسه یېماققه یۉق اېدی. گاه حكایه اَیتیب، گاه اچّیغیم چیققن دېك قیلیب، گاه وعده بېریب، اولرنی آچ قارن بیلن یاتقیزدیم. اېندی اویغانسه­لر، آچلیك و ساووق لیكکه چیدالمه­یدی­لر. اې خدا، یېمك اوچون هېچ نرسه بېرمس اېكن­سن، هېچ بۉلمسه، اولرنی اویغاتمه.

 برچین­آی، قویوق قرانغولیكده، فرزندلری نینگ یوزلرینی كۉرالمه­ی، قۉلینی اوزه­تیب، سیپه­له­دی و اۉغلی نینگ كیچكینه قۉل لرینی تاپیب، قۉل لری آره­سیده آلدی. آه، بو كیچكینه قۉل لر نه قدر آزغین و نه قدر ساووق اېدی! او، قۉلینی صندلی  آستیده قۉییلگن  منقل گه اوزه­تیب، چۉغ نی آچماق امیدیده كاوله­ی باشله­دی، اما ساووب قالگن كول دن تشقری هېچ نرسه منقلده یۉق اېدی. اوییده نه بیر پرچه اۉتین بار اېدی، نه بیر مشت كۉمیر. 

او، شو كون تندورخانه نی سوپوریب، تندورنی یاقیب تیارلب بېرگنی عوضیگه بیر منقل چۉغ آلیب كېلیب، صندلی نی ایسیتگن اېدی. 

نانوا عیال هم  برچین­آی دېك كم بغل اېدی. آلتی­ته اۉسمیرین و كیچیك باله­لری نی مردم نینگ نانینی پیشیریب بېریش یۉلی بیلن باقردی. او،  برچین آی گه، بوندن كېین اونینگ خدمتی گه حاجتی یۉق لیگی و چۉغ كېره­ك بۉلیب قالسه، فقط گینه پول بیلن ساتیب آلیشی ممكن لیگینی اَیتگن اېدی. شونینگ اوچون پېشین دن كېین باتینیب، نانوا گه بارالمه­ی ساووب قالگن صندلی ایچیگه اۉزی و باله­لری بوسینیب یاتگن اېدیلر.

 برچین­آی، تۉرت یاشر اۉغلینی ایسیتیش مقصدیده بغریگه باسدی و بو ایش نی احتیاط بیلن قیلدی. او، باله نینگ اویغانیب قالیشی و نان دېب ییغله‎شیدن قۉرقردی.  برچین­آی نینگ اۉزی هم ساووق دن تیترردی و آچلیك دن باشی ایله­نیب، اۉزیدن كېته یاتگن حالتده اېدی. او، اۉتگن كون دن بېری بیر - ایكی پیاله چای دن تشقری هېچ نرسه نینگ مزه سینی تاتمه­گن اېدی.

آغزی اچّیق و تیلی بیر پرچه تراشه گه اۉخشب، قوروب قالگن اېدی. یوره­گی آغیر و اوزاق اوخلش نی ایستردی، اما آچلیك و ساووق نینگ عذابی اونی شونده‎ی قیینردی كه اوخلش اۉرنیده، كۉزلریدن اویقو كپلك دېك قاچیب كېتگن اېدی. اېرته نینگ اۉی – تشویش­لری اونینگ یوره­گی نی  سیقیب، اېزردی. او، ینه بیر بار، "كاشكی باله­لریم اویقودن اویغانمه­ی نان سۉره­مسه لر"، دېب آرزو قیلدی.  

برچین­آی تېزراق اویقوگه كېتیشی اوچون سنه­ی 
 باشله­دی: بیر، ایكی،  اوچ . . . بو سان­لر دوام اېتمه­دی، چونكه اویقو اۉرنیده، خیال لرگه شونغیب كېتدی.

اېری، تۉی كېچه­سی قنچه مهر و اېرکه­لش­لر بیلن اونی بو اویگه كېلین­لیك آق كییمی ده آلیب كېلگن اېدی و قنچه­لیك اونی سېویب ارداقلردی.  برچین­آی گرچه آته بویروغی بیلن اېرگه تېككن اېدی، اما اېری­نی  بیرینچی كۉرگن دن- آق سېویب قالگن اېدی. اېری، اۉقیمیش­لی،  نهایت مهربان و حیات­لری جدا تاتلی اېدی.  اوچ قیزی كېت مه كېت دنیا گه كېلگنیدن  برچین­آی تشویش­لنیب، قیغوگه باتگنده، اۉشه مهربان اېری اونگه تسلی بېریب: 

- قیز اوی­نینگ زینتی، آنه­نینگ یاردمچی­سی و آته نینگ غمخواری دیر. ناشكرلیك قیلمه­نگ، خدا خواهله­سه، اۉغیل­لیك هم بۉله­میز. اگر نصیب اېتگن بۉلمسه، شو قیزلریمیزنی گلدېك اۉستیره­میز، تۉی قیله­میز. اولرگه خدا اۉغیل بېرسه، اولرنینگ اۉغیل­لری بیزنینگ اۉغیل­لریمیز بۉله­دی. منه، مېنگه قره­نگ! اكه­جان دېب، اېشیگیم­نی آچیب كېله­دیگان بیرارته آپه یا كه سینگلیم یۉق. آغه - اینی لریم امان بۉلسین­لر. هر  بېریسی اۉز عایله­سی و اۉز تشویش­لری بیلن شونده­ی بند بۉلیب قالگن­لر كه ییل ده فقط گینه ایكی حییت ده بیر-  بیرینی كۉره­دی، خلاص. اوندن تشقری، مېنینگ اۉزیم اۉغیل بۉلیب، آته، آنه­م گه نیمه خدمت قیلالدیم؟ قۉیینگ، سیقیلمه­نگ! قیزلریمیز، خدانینگ بیزگه كۉرستگن مرحمتی و انعامی دیر. اولرنی كۉزیمیز قراچیغی دېك اسره­ب، اۉه­یلب باقیشیمیز كېره­ك. اولرنی هېچ قچان كمسیتمه­نگ. یوره­ك لری آغریمه­سین، دېب اَیتگن اېدی.

 برچین­آی اېری نینگ بونداق تسلی بېرگن­لری و مهربانلیك­لرینی كۉریب، اۉزینی دنیا ده­گی اېنگ بختلی عیال، دېب بیلردی. اېری، تاپگن- توتگنی نی ایكی قۉللب،  برچین­آی گه تاپشیرردی، اما دولت نی بېره­دیگان آیلیگی و آرتیقچه حق­الزحمه لری هم یېمك- ایچمك و هم پس انداز قیلیش گه یېتمس اېدی.

 برچین­آی آه تارتیب، كۉزیدن قلقیب تاشه­یاتگن كۉز یاش لرینی برماق­لری بیلن اریتدی. اېری نینگ خاطره­لری همېشه اونده مهر و درد حسیاتینی اویغاتردی. مهر، اونینگ اونوتیلمس مهربانلیگی اوچون و درد، اونینگ بېوقت اولیمی اوچون اېدی.  

برچین­آی اۉشه فاجعه­نی اېسلب، یانیب كېتدی. بو فاجعه، اونینگ حیاتینی، وجودینی، بوتون بارلیغی و 
 آرزو- خیال لری خرمنینی كویدیریب، كولینی كۉكگه 
 ساوورگن اېدی.

كوز فصلی نینگ ساووق بیر كونی اېدی. تۉرتینچی بار حامله بۉلگن و حامله­لیك دوری نینگ یېتّینچی آیی­نی اۉتكزه یاتگن برچین­آی، بیر كون تورموش اۉرتاغی یۉلیگه كۉز تیكیب اۉلتیرگنیده، كوتیلمه­گنده، اېری نینگ اداره سیدن بیر كیشی كېلیب:

- سینگیل جان، كسلخانه­گه بارینگ، اوكتم جان هلاكت­گه  اوچره­بدی، دېگن اېدی.  كېین برچین­آی نینگ اۉزیدن كېته یاتگنینی كۉریب، درّاو:

- تشویش لنمنگ، سینگیل جان! یره­سی اونچه­لیك آغیر و خطرلی اېمس. یخشی بۉلیب كېته­دی، دېب قۉشیمچه قیلگن اېدی.

 برچین­آی كسلخانه گه قنداق یېتیب بارگنی، اېری­نی اتاق مه اتاق، بۉلیم مه بۉلیم قنداق پریشانلیك بیلن ایزلگنی و آخری كسلخانه ده اېمس، بلكه كسلخانه نینگ اولیكخانه سیدن تاپگنینی، فریاد چېكیب، اۉزینی اېری نینگ جسدیگه تشله­گنی و هوشدن كېتگنی، كۉز آچگنیده، اۉزینی توغریق خانه ده تاپگنینی، حالی هم انیق اېسله­ی آلمس اېدی. اۉشنده او، بو ایش­لرنینگ همه­سینی اویقوده قیلگندېك و بو واقعه لرنی توشده یا كه فیلم ده كۉرگندېك اېدی. اما همیشه آرزو قیلیب یورگن اۉغلی نینگ یېتّی آیلیك بۉلیب، عیناً یاش آته­سی دنیادن كۉز یومگن كونده توغیلگنینی اېسله­سه، بو واقعه لرنی فیلم یا توشده كۉرمه­گنی و بولرنینگ همه­سی چین اېكن­لیگی­گه یوره­گی بۉلر- بۉلمس، ایشانه باشلر اېدی.

 برچین­آی بو واقعه دن كېین دریا- دریا یاش تۉكیب، ییغله­گن اېدی، سناق­سیز كېچه­لر تانگ آتگونچه قرآن اۉقیب، مهربان و جوانمرگ بۉلگن اېری­نینگ رۉحیگه بغیشله­گن اېدی، اما هېچ قچان، حالی­گچه هم تسلی تاپمه­ی، یوره­گیده­گی جراحت بیتمه­گن اېدی. اینیقسه، هر ییل اۉغلی یادگاربېک نینگ توغیلگن كونیده، اۉشه كونگی درد- الم­لر و روحی قیینه­لیش­لری ینه­ده ینگی­لنیب، هېچ قچان بیتمه­یدیگان یوره­گیده­گی اېسكی یَره، ینه­ده تازه­لنیب، آغریب باشلردی. اۉغلی­گه رحمی كېلردی، چونكه اونی قنچه­لر آرزو قیلگن بۉلمه­سین، بیرار قتله هم توغیلگن كونیده اېركه­لب، بیرار ساوغه یا تبریك سۉزی بیلن سییله­مه­گن اېدی. حتی بیر قتله هم اونینگ توغیلگن تاریخی و كونی حقیده گپیرمه­گن اېدی. همېشه اونینگ توغیلگن كونی بیره­م اېمس، بلكه خاطرلش و قدرلش، عزا و ییغی- سیغی كونی گه ایلَه­نر اېدی.

 برچین­آی، گاهیده اۉزیدن: "مېندېك اېرلریدن اَیریلگن  باشقه عیاللر هم، باله لریدن اَیریلگن آنه­لر هم، آته- آنه دن اَیریلگن باله­لر هم بار- كو! كۉپ­لری آی و ییل اۉتیشی بیلن، قیغو- الم­لرینی اونوتیب، سېكین- سېكین عادی حیاتگه 
 قیته­دیلر. مېن نیمه اوچون تسكین تاپالمه­یمن؟"، دېب سۉرردی. او، بیلرمیدی یا بیلمس­میدی، اما اېری وفاتیدن كېین یوز بېرگن واقعه­لر و كېت مه كېت كېلگن مصیبت­لر و كوندن- كونگه آشیب بارگن و باره­یاتگن محروملیک­لر و ناچارلیك­لر سلسله­سی اونگه اونوتیش امكانینی بېرمسدی. 

آرقه­گه قره­سه، اېری نینگ اۉلیمیدن كېین، بیرار یاروغ كون، بیرار قووانتیروچی واقعه شاهدی بۉلمه­گن اېدی. آلغه قره­سه، هېچ یېردن هېچ بیر یاروغلیك منبعی یا یاردم امیدی كۉزگه تشلنمس اېدی. گۉیا اېری، اونینگ قووانچی و امیدینی­گینه اېمس، حتی كه تقدیری و رزق- رۉزی­سینی هم اۉزی بیلن بیرگه ابدیت­گه آلیب كېتگن اېدی. برچین­آی اېسله­ی باشله­دی:

اېری نینگ اۉلیمیدن بیر ییل اۉتر- اۉتمس، كوتیلمه­گنده ناتانیش كۉرینیش­لی، غیرمعمول قره كییم كییگن، قره سله اۉره­گن، اوزون ساچلی، یاووز بیگانه­لر شهرگه باستیریب كېلدیلر. 

اولرنینگ هر تۉرت- بېش كیشی­سی بیر داتسون مۉترگه مینگن و مۉترلریده اېسه  آق بیراقلر كۉته­ریلگن اېدی. اولر، قۉللریده­گی قمچی­لر و درّه لر بیلن كۉچه و بازارلر، ایشخانه و مكتب­لرده ایشلب یورگن عیاللرنی اوریب، اوی­لریگه جۉنَتدیلر و اویدن تشقریگه چیقیش، حتی كه دېره­زه دن تشقریگه قره­ش­نی هم قدغن قیلدیلر. اولر، بویروقلری­گه بۉیین سۉنمه­گن­لر گه قتّیق جزا بېریش­لرینی اَیتدیلر.

 برچین­آی، اۉشه كوندن باشلب، اېشیگه بارالمه­ی، اوی­گه اۉلتیریش­گه مجبور بۉلدی. روزگارنی تېبره­تیش اوچون پولگه محتاج اېدی. اېری اۉله- اۉلگونیچه صداقت بیلن خدمت قیلیب، خیانت و پاره­خۉرلیك یۉلی بیلن بایلیك آرتیریش پییده بۉلمه­گن­ اېدی. اداره نینگ آیلیگی و رسمی وقتدن تشقری كۉپراق ایشله­گنی اوچون قۉشیمچه آیلیگی دن اۉزگه، بیرار درآمد یا عاید منبعی یۉق اېدی. اوی­لری اۉزلریدن اېدی، شونینگ اوچون تۉكین- ساچین حیات كېچیرمسه­لر هم، كیشی­گه محتاج بۉلمه­ی، بختلی یشر اېدیلر.

اېری وفاتیدن سۉنگ، اونینگ تقاعد پولی و برچین­آی نینگ آیلیگی آز بۉلسه هم، رۉزگار تېبره تیش اوچون یېتردی، اما یات باسقینچی­لر كېلیب، عیاللرنی ایشلش دن، تشقری­گه چیقیشدن منع اېتگن لریدن كېین، رۉزگاری كوندن -كونگه یمان­لشیب كېتدی.

اوّل­لری، یمان كونلر یا كوتیلمه­گن واقعه­لر اوچون غملب قۉیگن پوللرینی، آز- آز ایشله­تیب توردی. «یاتیب یېسه، تاغ چیده­مس» دېگن لریدېك، بو پول هم توگب قالدی. كېین، باله­لری نینگ یاتاغینی اۉشه نانوا عیال­گه اجاره­گه بېریب، اۉزی اېسه، باله­لری بیلن بیر اتاق­ده یشه­ی باشله­دی. اجاره حقی جدا آز اېدی. شونینگ اوچون كم- كاستی نی تۉلدیریش اوچون اویده­گی اسباب- انجام لرنی  بیرین- كېتین ساتیب، پولینی صرف­لدی. بو اسباب- انجام­لرنینگ هر  بیری، اونینگ بختلی دملریدن بیر نشانه اېدی. هر  بیریسی یوره­گی نینگ بیر پرچه سی اېدی. اولرنینگ هر  بیرینی، اېری بیلن بیرگه بازارگه باریب، قیدیریب- قیدیریب، اۉز سلیقه سیگه مناسبینی تنلب آلگن اېدی. بعضی لرینی توغیلگن كونی، 8- مارچ عیاللر بیره­می، باله­لری نینگ هر  بیری سیگه حامله بۉلگنیده یا اولر توغیلگن­ده، اېریدن ساوغه آلگن اېدی. بولرنینگ هر  بیری اونگه قدرلی و عزیز اېدی. هر  بیرینی ساتگنیدن كېین، بیر بورچككه باریب، یم- یم یاش تۉكیب، ییغلردی.

گاهی اۉزیگه: اوكتم جان دېك اوكتم ییگیت و مهربان اېردن اَیریلدیم. اونینگ اېنگ قدرلی اېسده­لیك­لری باله­لریم اېمس می؟ بو میده- چیده اېسده­لیك­لرنی باله­لریم نی باقیش اوچون ساته­من-کو! بولر قنچه­لیك عزیز بۉلمه­سین، باله­لریمدن عزیزراق اېمس. «یخشی مال، یمان كون­گه یرر» دېگن لریدېك، بولرنی شونده­ی یمان و آغیر كونلرده ایشلتمه­سم، قچان ایشلته­من؟ اوكتم جان نینگ روحی، آغیر احوالیم نی كۉریب، بو ایشیم اوچون مېنی كېچیرر، دېب تسلی و تسكین بېرردی، اما گاهی تصوریده، اېری مأیوس نگاه­لرینی اونگه تیككن­دېك، بو اېسده­لیكلر ساتیلیب كېته­یاتگنی اوچون محزون­دېك تویولر اېدی. شونده  برچین­آی، باشقه بیرار یۉل تاپیش حركتی­گه توشردی و هېچ بیر امید بۉلمسه­-ده، 
 هر كیم­دن اویده بجه­ریله­دیگان ایشنی سۉراغلب تورردی.

بیر كون، قۉشنی­سی اوندن، ایكی قیزیگه سواد اۉرگه­تیش و قرآن­دن سباق بېریشنی سۉره­ب قالدی. برچین­آی، اېری وفاتیدن كېین،  بیرینچی بار سېوینیب كېتدی. بو ایش «هم ثواب، هم خرما» اېدی. هم مكتب­گه بارالمه­ی، سوادسیز قالگن قیزلرگه سواد، اینیقسه، خدانینگ كلامی قرآنكریم­نی اۉرگه­تر و ثوابی­گه شریك بۉلردی، هم اولردن توشگن آز- ماز پول، نان و سر- پالر، شونده­ی آغیر شرایط­ده رۉزگار تېبره­تیش اوچون اونگه كته یاردم بېرردی.

بو ثوابلی ایش نینگ ینه بیر فایده­سی بار اېدی. او، قیزلرگه درس بېره توریب، آز بۉلسه­ده، اونی جَوره­ته­دیگان، یوره­گینی آغیریته­دیگان و روحینی اېزه­دیگان قیغولی 
 خاطره­لردن چلغیتیب تورردی. او، درس بېریش وقتیده، اۉتمیشده­گی خاطره­لرنی هم، كېله­جك­ده­گی قرانغو، امیدسیز و ایشانچسیز كونلرنی هم اۉیله­مس اېدی. بو دملر اونینگ 
 بۉم- بۉش حیاتینی تۉلدیریش­گه یاردم بېریب، مضمون­سیز و امیدسیز حیاتی­گه ینگی بیر مضمون كیریتردی، اما افسوس كه بو كیچكینه امید یولدوزی هم  اوچ- تۉرت آی دن كېین سۉنیب قالدی.

اۉشه ناتنیش، غیرعادی كیینگن یاووز یات­لردن  بیری، بیر كون اېشیك­نی تقیلّتدی. شاگردلر نینگ اېنگ كیچیگی باریب، بیر كاغذنی آلیب كېلدی. كاغذده، مكتبخانه آچیش و قیزلرگه هرقنده­ی علم دن سبق بېریش گناه 
 حساب­لنگنی، شو كون­دن- آق، مكتبخانه یاپیلیشی 
 كېره­ك­لیگی، یاپیلمسه، اۉقیتووچی هم، اۉقووچیلر هم آغیر جزاگه تارتیلیشی انیق لیگی یازیلگن اېدی.

 برچین­آی ناچار احوال­گه توشدی. او باله­لرینی 
 تۉیغه­زیش اوچون، هرقنده­ی جزاگه هم تیار اېدی، اما معصوم اۉقووچیلرینی خطرگه قۉیالمسدی، چونكه اخطاریه 
 مكتوب­ده، اولرگه هم تېگیشلی جزا قید اېتیلگن اېدی. شونینگ اوچون، مكتبخانه­سینی یاپیب، ینه اۉز قیغولری گردابیگه چۉكیب كېتدی.

بوندن كېین نیمه قیلیشی ممكن اېدی؟ بو دنیاده بیر اۉزی، تۉرت­ته كیچیك باله­سی بیلن نیمه قیله آلردی؟ 
 نه آنه­سی بار اېدی، نه یاردم بېروچی اكه- اوكه لری. اوزاق قرینداشلری بۉلسه­هم، بو آغیر شرایط­ده امكانیتی بۉلگن­لری وطن­نی تشلب، قاچیب كېتگن اېدیلر. قالگن­لری اېسه، یوز تومن عذاب- عقوبت لرنی باشدن كېچیریب، زۉرغه اۉز عایله­لرینی باقر اېدیلر. بونده­ی پیتده كیشی- كیشی­گه یاردم بېریش او یاقده تورسین، خبر آلیش و حتی كه بیراو نینگ جنازه و فاتحه­سیگه باریش­گه هم باتینه آلمسدی. كیشی اویدن چیقسه، قچان و قنده­ی قَیتیب كېلیشی­نی آلدین دن بیله آلمسدی. قَیتیب كېله­آلیشی هم گمان و امید اېدی- خلاص، چونكه هر لحظه و هرقدم ده كوتیلمه­گن بیر حادثه یوز بېریشی و بیر بلا یاغیلیشی ممكن اېدی.

 برچین­آی آته­سینینگ دكانی­گه راكت تېگیب، دكان و دكان­ده­گی آدملر و ماللرنی پرچه- پرچه قیلیب، پرچه­لرینی اۉت و توپراق بیلن هواگه  اوچیرگن اېدی. آته­سینینگ قۉلینی بیر یېردن، آیاغینی باشقه بیر یېردن، تنه سینی باشقه بیر یېردن تاپیب آلیب، بیر یېرگه ییغیب، دفن اېتگن اېدیلر. 

بو واقعه، اوكتم نینگ وفاتیدن بیر نېچه ییل آلدین یوز بېرگن اېدی. اوكتم نینگ اكه- اوكه­لری هم باشقه­لر سینگری اۉزگه یورت­لرگه كېتیب، مهاجرت ده آواره بۉلیب یورگن اېدیلر. اولرنینگ خط و خبرلری هم، انه شو یات­لر حكۉمتی باشلنگن­دن سۉنگ، كېلمه­ی قالگن اېدی.

یلغوزلیك و اونینگ اوستیده نادارلیك قنچه­لر آغیر!  برچین­آی بو خاطره لرنی اېسلب، ینه ییغیسی كېلدی. تاووش چیقرمه­ی، ایچ- ایچیده ییغله­ی باشله­دی. بونده­ی ییغله­ماق، اونینگ هرتونگی ایشی اېدی. هركېچه، باله­لرینی اوخلتگن­دن كېین یخشی و یامان خاطره­لر چنگالی­گه اسیر بۉلردی. بو خاطره­لر اۉرگیمچك دېك، اونی اۉره­ب آلیب، سېكین- سېكین قانینی شیمیریب ایچردی. اونینگ یاشلیگی، گوزه­ل­لیگی، قووانچی، امیدی، حیاتگه قیزیقیشی ییل­دن ییل­گه یا آی­دن آی­گه اېمس، بلكه كون­دن كون­گه سۉنیب بارردی. اۉتگن تۉرت ییل، اونی كۉنگلی سینیق، مأیوس، كسل و قری عیالگه اۉزگرتیریب قۉیگن اېدی. اونده بار نرسه، فقط كۉز یاش­لری اېدی- خلاص. بو كۉز یاشلر یامغیر بۉلسه هم، بهارنینگ اۉرته لریده، یازده و حتی كه كوز  و قیشده هم هفته لر و آیلر یاغمس­لیگی ممكن اېدی، اما اونینگ كۉزیاشلری توگنمس بۉلاق كبی، تینمه­ی آقردی. او، گاهی حیران بۉلیب، اۉزیدن سۉرردی:

- تۉرت ییل دیر که تینمه­ی ییغله­یمن و یاش­ تۉکه­من، اما بو كۉز یاشلریم غم- قیغولر غبارینی یوره­گیمدن یوویب تشلالمه­دی، اۉزی هم هېچ توگه­مه­دی. مونچه كۉپ 
 كۉزیاش­لر قه­یېردن تاپیله­دی؟ كۉزیاشلریم­نی بېر یېرگه ییغسم، كۉل بۉلمس­میدی یا اریغ بۉلیب آقمس­میدی؟

 برچین­آی اۉغلی­نینگ كیچكینه قۉللرینی قۉلیگه آلیب، سیله­دی. بو نازك قۉلچه­لر اۉشنده­ی ساووق اېدی. باله­سیگه اېگیلیب، نفسی هُرمی بیلن اۉشه قۉللرنی ایسیته باشله­دی. ییغیدن كېین هر دایمگی­دېك، قباقلری شیشیب، باشی آغیر بۉلیب قالدی. كۉرپه بیلن باله­لرینی یخشیلب یاپدی و اویقوگه كېتیشدن آلدین، اۉزیچه شیویرله­دی:

- اېرته­گچه باله­لریم اویقودن اویغانمسه­لر، بۉلدی. اویغانیب نان سۉره­سه­لر، نیمه بېره­من؟ اېرته­گه اریكین­نی هم، منقل­نی هم ساتیب، پولیگه نان آله­من. منقل­نی نیمه كېره­گی بار؟ قدیملردېك یېردن اۉچاق قازه­من. اریكین­نی یاغی بۉلمسه، اۉزی نیمه كیره­ك؟ اېرته نینگ علاجینی قیلسم بۉلدی. ایندین نیمه بۉلیشینی خدادن تشقری كیم بیله­دی؟ اې خدا، فقط شو كېچه باله لریم نی اویغاتمه ....

اۉشه كېچه هم، اېرته­سی هم  برچین­آی و باله لری
  اویقودن اویغانمه­دیلر. شونچه وقتلردن كېین، اونینگ دعاسی خداوند درگاهیده اجابت بۉلگن اېدی. اېرته­سی، تانگ سحرده یېر قیمیرلشیدن اویغانیب، سراسیمه كۉچه گه چیققن آدملر، كۉچه نی تانی­آلمه­دیلر. قنچه اوی­لر ییقیلیب، ویرانه گه ایلنگن اېدی، قنچه آدم­لر اۉلیب، قنچه لری تیریك­له­یین توپراق آستیگه كۉمیلگن اېدی­لر. 

هركیم اۉز عایله سینی قیدیریب، قوتقره ­باشله­دی.  برچین­آی و باله­لرینی هېچكیم سۉره­مه­دی هم، قیدیرمه­دی هم، قوتقه­ریش پَییده بۉلمه­دی هم. فقط خدانینگ اۉزی عرش اعلا دن،  برچین­آی نینگ یېر بیلن یكسان بۉلگن اویی­گه قره­ب تورگن اېدی...

 

«ینه کوریشگونچه» حکایه لر تۉپلمی دن



  

 

                                                                                                                                                         ینه كۉریشگونچه

 

بهار كېچه­سی. كۉكده تۉلګن آی سوتدېك یاروغلیگینی یېر یوزیگه یایدی. هر خیل یولدوزلر- اوزاق، یاروق، كتته، كیچیك، جلالی، جلاسیز، یکّه، قۉشّه یېرگه قره­ب كولیب تورگن دېك كۉرینه­دی. گلله­گن درخت‌لر كېلین­لردېك یسه­نیب قۉلاغلریگه سیرغه­لر و بیلك­لریگه بیلرزیك تاقیب، آق كۉیلكلر كییگن. بهار یېلی، كیچیك شۉخ باله لرگه اۉخشب هر چېچک نینگ ساچیدن توتیب تارته دی و گلله گن درخت‌لر یاله لرینی سېكین سېكین قیمیرلتیب اۉتیب، رنگ­مه- رنگ گللر هیدینی اۉینب - اۉینب اۉته­یاتگن یېرلریگه ساچه­دی. باغده كۉكرگن اۉتلر کېچکی یاغمیردن سوو ایچیب، تازه­لیكدن یولدوزلر یاغدوسیده جره­قلب توریبدی. جیم جیت لیكنی بیرار قتله قیسی قورباقه می، چیرچیرك می، سیندیره­دی و قیته دن شونده‌ی جیم جیریتلیك بۉله­دی كه دریچه دن باققه قره‌ب، اۉز خیال لریگه چۉمیلگن آق بیلک، الگاچ ایچیده شیرین اویقوگه كېتگن آلتی آیلیك باله سینینگ نفس آلگنینی اېشیتیب، قیزغین مهر بیلن اونگه قره‌ب قۉیه­دی. تۉقوز آی دن بېری، آق بیلک هر كېچه شونده‌ی اویغاق اۉلتیریب تېمور نینگ خیالیگه غرق بۉله­دی. او بیلن سۉزلیدی، نفس آلگه­نینی اېشیته دی، كۉزیده­گی مهر و محبت النگه سینی كۉره­دی و خیال عالمیده اونی قوچاغلب آلیب، حسرت بیلن آه چېکه­دی. 

تېموردن ایریلگنی تۉقوز آی دن آشگن. تۉقوز آی، اۉتّیز آلتی هفته، ایكی یوز ییگیرمه یېتتی كېچه و كوندوز و خدا بیله­دی قنچه ساعت و دقیقه و ثانیه بۉله دی. آق بیلک، كېچه و كوندوز لرنی سنشدن باشقه ایشی یۉق دېك، قیته دن و قیته­دن سنه‌یدی و مونچه وقت اوزاقلیك بیلن تیریك قالگنی گه حیران قاله دی.

بیر كون تېمورجان دن اوزاق بۉلسم، جانیم چیقه دی، یوره‌گیم تۉختب قاله­دی، دېگن اېدیم. قنچه جانیم قتیق اېكن كه ایكی یوز ییگیرمه یېتتی كېچه و كوندوز دن بېری تیریك یوریب من! آدم، گلدن نازك و تاشدن قتّیق، دېگن سۉز تۉغری اېكن. تېمورجانیم حاضر قیسی شهر ده، قنده‌ی بیر حالت ده بۉلسه كېره‌ك؟ آیا او هم مېنی یوخله‌ی می یا كه تانك لر و توپ لر نینگ سېسی و كېچه وكوندوز اوروش ایچیده بۉلگنی مېنینگ فكر و خیالیمدن اونی اییرگن می؟ دېب آق بیلک اۉزی دن سۉره‌یدی و ینه اۉزیگه تسلی بېرگن دېك قیلیب ایته دی: 

-یۉق، یۉق، تېمورجان قنچه هم اوروشلر بیلن
  بند بۉلسه، مېنینگ خیالیمدن اوزاق بۉله آلمه­یدی. كوندوز مېنی اۉیلالمسه، كېچه لر حتما اویقوسیده مېنی كۉره­دی و یوره‌گی مېن و اۉغلی اوچون قتّیق راق اوره­دی.

الگاچ ده یاتگن كیچیك باله قیمیرلیدی و آق بیلک خیال لریدن اَیریلیب، یوگوریب الگاچ نی تېبره­ته­دی. باله، آنه سینی ایسی دن تانیب، ایشانچ بیلن كولیمسیره­یدی و ینه یاتیب قاله­دی. آق بیلک نینگ یوره‌گی یخشی تویغولر گه تۉلیب، اۉغیلچه سینی استه اۉپه­دی و اونینگ یوزیگه قره‌ب تېمور نی كۉرگن دېك بۉله دی.

- مونچه آته سیگه اۉخشه­یدی! تېمورجان كۉرسه، قنچه سېوینیب قالسه كېره‌ك! خدا بیله­دی كه تېمورجان قچان رخصت آلیب كېله­دی. رخصت آلالمسه، ترخیص بۉلیشی گه قنچه كۉپ آی و كون قالگن! اونگه چه باله­گینم قدم قۉیه­دیگان بۉله­دی، دېب آق بیلک اۉغلینی ینه بیر اۉپیب قۉیه­دی و اونی، چاپیب تېمورجان نینگ بۉینیگه آسیلگن حالت ده تصور قیله­دی.

شو پیت ده آق بیلک دریچه ساری قره‌ب، بیر آدم نینگ  بارلیگینی كۉریب، موزدېك ساوقلیك بدنینی تیتره­تدی و قۉرقوو دن سېسینی چیقَه­رالمه­دی. دریچه آرتیده تورگن كیشی:

- آق بیلک جان، قۉرقمنگ! مېنی تانیمه­دینگیز می؟ دېب، بیر سکره­ب، دریچه دن آشیب، اویگه كیردی و اۉزیدن  كېته یاتگن آق بیلک نی قوچاغیگه آلیب، باشیدن بۉینی گچه و بۉینیدن باشی گچه قَیته - قَیته اۉپیب، قوچاغیگه قیسدی.

آق بیلک نینگ كۉزلری یاشدن تۉلیب، یوره‌گی سېوینچ دن قَتیق - قَتیق اوریب، تیتراق آواز بیلن:

- تېمورجان... تېمورجان... سیزنی هم كۉرر کونیم بار اېكن، دېدی و قلتیره‌ب یقیله­یاتگن دېک بۉلیب، تېمور نینگ بۉینیگه قۉل لرینی حلقه قیلیب آسیلدی.

تېمور، آق بیلک نی قۉل اوستیگه كۉته­ریب، كۉزلری دن اۉپیب، یاشی نینگ شورلیگینی تاتدی.

-آق بیلک جان، سېوگلیم، كۉزینگیز نی آچیب، مېنگه قره‌نگ! قنچه پیاده یۉل یوریب، سیز نی كۉریش اوچون كېلگن من. جان گینه‌م هوش گه كېلینگ...ییغله­منگ، دېدی و آق بیلک نی سېکین گینه كۉرپچه اوستیگه قۉیدی.

آق بیلک اۉرنیدن توریب اۉلتیردی، كۉزلرینی تېمورگه قره‌تیب، یومیب، آچدی. کۉزیاشی یوپقه پرده دېك بۉلیب كۉزی نینگ آلدینی آلدی و تېمورنی یخشی كۉرالمه دی. ناچار قۉلی بیلن یاش لرینی ارتیب، كۉزلرینی كته راق آچیب، تېمورگه تېرمولدی. تېمور، اونگه شۉخ -شۉخ كۉزلری بیلن كولیب قرردی. آق بیلک كۉزینی یېرگه تیكیب، باشینی تېمورنینگ اېلکه سیگه قۉیدی.

آق بیلک، قنچه كېچه لر تېمور بیلن كۉرسه، نیمه گپ لر ایتیشینی، اونی قنده‌ی استقبال قیلیشینی اۉز آلدیده تصور قیلگن اېدی، مگر حاضر تیلی گپ دن قالیب، نیمه دېگنی و نیمه قیلگنینی بیلمه­دی. بیر- بیرلریدن اوزاق توشگن و بیر كۉرماققه اینتیق بۉلیب یورگن بو ایكی عاشق، اېندی بو کوتیلمه­گن دیدار چاغیده سېوینچ و یخشی تویغولر هجومیدن، سۉزلالمه‌ی، كېچه نینگ جیم - جیریت لیگیگه قۉشیلیب قالدیلر.

بو ایكی سېویشگنلر یوره­گیده بیردېك احساس اویغاندی. یوره‌ك لری قووانچ دن قتیق راق و تېزراق اوره باشله­دی. تېمور، كۉزی نی یومیب، باشینی اونینگ كۉكسی گه قۉیگن و بدنی الاو دېك یانیب تورگن آق بیلک گه قره‌ب، اۉریلگن اوزون ساچی دن سېکین گینه تارتیب، آق بیلک نی اۉزیگه یاووق راق قیلیب، كۉكسیگه مهربان راق قیسدی. آق بیلک ینه سېوگی و قووانچ، وصال و بخت دن یاروق یولدوز دېک جلابېریب تورگن كۉزلری بیلن تېمورگه قره‌ب، اۉتگن ییل لر و آی لر خاطره لرینی اونی كولیب قره‌یاتگن كۉزلریدن اۉقیدی.

آق بیلک، كیچیك لیگی ده تېمور بیلن بیرگه بی‌بی آتین لیک قیلیب محله نینگ کتّه - کیچیک قیز- باله لریگه سباق بېریب یورگن، تېمور نینگ آنه سی یانیده سبق اۉقور اېدی. اۉشه چاغلرده تېمور، اونگه سبق ایتیب، بیلمه­گن و اۉرگنمه­گنی ده اوزون - اوزون اۉریلگن ساچی دن تارتیب، سبق اۉرگه­تر اېدی. نېچه ییل دن سۉنگ آق بیلک خانه‌گی ملا نی بیتتیریب، اوی  گه اۉلتیردی و تېمور نینگ اوییدن آیاغی ییغیلدی. شو ییل لر دوامیده كیچیك لیكده‌گی بېغبار دۉستلیک، ییگیت لیك ایلیق ایستك لری و هیجانلی تویغولری بیلن قۉشیلیب، كون سه­یین آرتیب، بیر النگه لی، کوچلی سېوگی گه اۉزگه­ریب قالدی.

آق بیلک، هر كون تانگ آتیشی دن ایلگری و هر آقشام قرانغولیک یاییلیشی دن آلدین راق اۉت اۉرماق  بهانه سی ده باغ اېته­گی گه باریب، تېمور گه كۉز توتر اېدی. تېمور هم سبق اۉقیش یا اۉت اۉریش نی بهانه قیلیب، آق بیلک نینگ دیداری اوچون باققه اۉتیب، پست لیگی تِزّه بۉییچه بۉلگن دېوار آرقه سیدن آق بیلک گه قره‌ب یاشورون بیرار گپ اَیتیب، بیرار وقت قرانغولیكدن فایده‌لنیب، دېوار دن سکره­ب، آق بیلک نی توتماقچی بۉلر اېدی. آق بیلک رسوالیكدن قۉرقیب، یوره‌گی بۉلمسه هم قاچیب، باغ دن اوی گه قَیتر اېدی.

تېمور بیلن آق بیلک، قۉشنی بۉلسه لر هم، كیچیك لیكدن بیر- بیرلری بیلن اۉقیب، بیر- بیرلرینی کۉریب،  یشه­گن بۉلسه لر هم، آته- آنه لری، آپه- سینگیل لری و آغه – اینی لری باریب كېلسه لر هم، اۉز آره­لریده‌گی النگه­لی سېوگی اوچون باشقه لردن اویالیب، بیر- بیر لری نینگ اوی لریگه باریب كېلمس اېدی لر. آق بیلک، بی‌بی آتینی دن، تېمور هم آق بیلک نینگ آته سی‌دن قاچیب، كۉز مه ‌كۉز بۉلیشنی ایسته­مس اېدی.

تېمور، هر آقشام یوره­گیمده‌گی گپ نی شو كېچه آنه‌م گه اَیتیب، اونی ساوچیلیككه ییباره من، دېب عهد قیلر اېدی، اما كېچه آنه سی دن اویالیب، اَیته­دیگان گپی تیلی گه كېلمه­ی، ایم و سِم بۉلیب، نان دن كېین  اۉز تامی گه كیریب، كېچه نینگ یریمی گچه شیرین خیا‌للر بیلن اۉینب، آق بیلک بیلن سۉزلشیب، اونینگ اوزون - اوزون قرا ساچ لری، حیا دن آلاو دېك قیز‌رگن یوزی و سېوگی دن تۉله كۉزلرینی اۉیلب، اویقوگه  كېتر اېدی. اویقوسیده هم آق بیلک یانیده یاتگن دېک، اونینگ قیزیل گل دېك هیدی نی ایسكه­گن دېك و بدنی نینگ فارم ایسّیغ لیگینی حس قیلگن دېك بۉلیب، اېرته­سی شیرین تویغولر و اېزگو ارمان لر بیلن اویغانیب، آق بیلک گه تونگی شیرین خیال لرینی، كۉرگن سۉلیم توش لرینی ایتیش اوچون باغ اېته‌گی گه بارر اېدی. 

آق بیلک هم هر كېچه یولدوز لرگه قره‌ب، اېنگ یاختی و جلا بېره­دیگان یولدوز نی اخته­ریب، اونی تېمور نینگ شۉخ - شۉخ كۉزلری گه اۉخشه­تیب، آی لب لریدن، تېمور نینگ سۉزلری و پیغام لرینی اېشیتیب، ساغینچ لری و بېقرار تلپینیش لری بیلن اویقوسینی بوزگن یوره­گی گه قۉلاق توتیب، آخری چرچب، اویقوگه  كېتر اېدی.

یولدوزسیز کېچه لرده هم تېمور نینگ اۉیناقی كۉزلری، آق بیلک نینگ کۉز اۉنگیده اۉینب تورر اېدی، لېكن تېمور اونینگ تویغولری حقیده سۉره‌ب قالسه، اونی قنچه اۉزی‌گه یاووق بیلسه‌هم، اونی قنچه سېویب، وصالینی آرزو قیلسه هم، حیا دن كۉزینی یېرگه تیكیب، گپیرالمه‌ی، فقط تېمور نینگ سۉزلریگه قۉلاق توتیب تورر اېدی.

بیر آقشام تېمور دېوار دن سکره­ب، آق بیلک تامانیگه اۉتدی. آق بیلک قاچماقچی بۉلدی، اما تېمور اونینگ ایككی اوزون اۉریلگن ساچی دن توتیب تارتدی و آق بیلک قاچالمه‌ی، ناچار تاختب قالدی. تېمور اېندی آق بیلک نی قوچاقلب آله‌من دېگنیده، آنه سی بی‌بی آتین نی كۉریب، بیردن قاتیب قالدی. آق بیلک بیر سیلكیش بیلن اۉزینی تېمور دن اوزیب، اویگه قره‌ب چاپدی و اۉشه كېچه، اېرته گچه یاتالمه‌ی، ایلان دېك تۉلغه­نیب چیقدی.

اېرته سی، بی‌بی آتین قتلمه - سنبۉسه لر پیشیریب، اوچ، تۉرت یَسنگن خاتین- قیزلر بیلن ساوچیلیككه كېلدی و ایككی كون دن كېین آق بیلک نی تېمور گه فاتحه اۉقیب، اونَشتیریب، بیر آی دن سۉنگ نکاح اۉقیتیب، تۉی قیلدی لر.

آق بیلک و تېمور  اوچ آی نی اونوتیلمس، تکرارلنمس شیرین رؤیا و خیاللر بهشتیده اۉتكزدی­لر. كېچه نی كوندوز دن تانیمه‌ی، ساعت و دقیقه لر اۉتگنینی بیلمه‌ی، اۉز دنیالریده غرق بۉلیب، اۉزلری دن باشقه هېچ كیم و هېچ نرسه نی كۉرمه­ی یوردیلر. 

اۉچ آی بو ایككی وصال گه یېتیشگن عاشق لرگه جدا تېز، بیر كۉز یومیب آچگونچه اۉتدی و بیر كون تېمور نی عسكرلیككه چقیریلگنینی و بیر- بیرلریدن ایریلیب، اوزاق لشیب قالگن لرینی بیلمه‌ی قالدیلر.

تېمور، تۉقوز آی دن  بېری اوروش میدانیده، اۉق یامغیری و النگه‌لی اۉت ایچیده، قنچه خطر لر و دهشت لی حادثه لرنی باشیدن اۉتكه­زیب، بیرار وقت اوروش قَیناق توس آلیب، اۉق یاغمیری و تینیم سیز آتیشمه لر شاوقینی باش کۉته­ریش و بیر لحظه دم آلیش امکانینی بېرمه­گنده، آق بیلک نی اېسلب، بیر كۉریشنی و او بیلن وداع لشیشنی آرزو قیلگن اېدی.

 منه، اېندی بو آرزو روی آب گه چیقیب، آق بیلک بیلن بیرگه اۉلتیریب، اونینگ یاقیملی سېسینی اېشیتیب، اونینگ قۉینیده برچه كۉرگن دهشتلی واقعه لر و تارتگن عذاب - مشقت لر، چېککن حسرت - قیغولرنی اېسی دن چیقه­ریب، دۉزخ اۉتیدن قوتیلیب، سېوگی بهشتیده دَور سورماقده اېدی.

آق بیلک و تېمور، اۉتگن شیرین خاطره‌لر و تۉقوز آی تارتگن قیغولر نی بیر- بیر، كۉز آلدلریدن اۉتكه­زیب، حاضرگی دیدار دن سېوینیب ، مشتاق لیك بیلن بیر - بېریگه قره‌ب، لب لریده سعادت غنچه سی گلله­دی، كۉز لری ایككی دېنگیز دېك مهر تۉلقونی دن تۉلغاندی و ایككی قرارسیز یوره‌ك ایككی قنات چیقرگن كفتر دېك كۉكس لرینی ییرتیب، اوچماقچی بۉلدی.

بیر - ایكی ساعت دن كېین كیچیك باله، الگاچ ایچیده قیمیرله­دی و ییغی گه اۉخشش تاووشی آق بیلک و تېمور نی اوزون - اوزاق خبرسیزلیك دنیا سیدن چیقه­ریب، چین حیات عالمیگه قَیتردی. 

تېمور اېندی گینه باله سی نینگ بارلیگینی سېزگنیدن اویالیب، آق بیلک دن ایلگری راق یوگوریب، الگاچ گه قره­دی و شیرین باله نی قوچاغیگه آلیب، كیچیك گینه قۉل لری و كېنگ پېشانه سیدن اۉپدی. 

كیچیك باله ناتنیش كیشی نینگ ایسینی سېزگن دېك بۉلیب، تېمورگه اۉخشه گن ایككی قرا كۉز لرینی آچیب -یومدی و لب لری بوریلیب، ییغله ماقچی بۉلدی. 

آق بیلک باله نی اۉز قوچاغیگه آلیب، باشینی سیلب، سوت بېرگن دن كېین، اویقوگه  كېتكن باله نی الگاچ گه یاتقیزدی.

تېمور، آته لیك مهرینی اېندی گینه تانیب، كۉزینی باله دن اوزالمه‌ی، هر قنچه كۉپراق اونگه قره­سه، اوشنچه لیک اۉزیگه اۉخشه­گنینی كۉریب یوره‌گی سېوینچ و سېوگی گه تۉلر اېدی. آق بیلک گه قره‌ب پست تاووش بیلن سۉره دی:

-نامه‌نگیزده باله میز نینگ نامینی یازمه­گن اېدینگیز. آتینی نیمه قۉیگن سیزلر؟

-بی‌بی آتینیم، بابرجان دېیدی لر. مېن، اونی سیزگه اۉخشه گنی اوچون، همده سیز نی هر لحظه اېسله­تیب تورسین، دېب اۉزیمچه  تېمورجان دېیمن.

-بابر كۉپ یخشی آت. قنی اېدی، اۉغلیمیز هم بابرشاه دېك بیر اتاقلی شاعر بۉلسه! موندن بویان نامه‌لرینگیزده بابریمیز حقیده كۉپراق یازینگ.

آق بیلک بو گپ لردن اوزاقلیك لرنی اېسلب، تېمور گه تېلموریب قالدی. یوره‌گی بۉلر- بۉلمس سۉره دی؟

-نېچه كونلیک رخصت آلیب كېلیب سیز؟

رخصت آلگنیم یۉق. فرقه‌میزگه، قۉشنی شهرده بوزغونچی­لر ییغیلگن، دېگن خبر كېلدی. شهریمیز یاووغیدن اۉته­یاتگنیمیزده سیزنی، آته، آنه‌م نی اېسلب، كۉرمه‌ی اۉتگیم كېلمه­دی. اۉرتاق­لریم دن، یۉقلیگیم نی بیلدیرمسلیک لرینی سۉره­ب، قاچیب كېلدیم. ایكی -اۉچ كون دن كېین اولر قَیتیب كېلگونچه مېن هم یېتیب باره من.

قوماندانینگیز بیلیب قالسه، قنده‌ی بۉله­دی؟

اۉرتاق لریم خبر تاپگنی قۉیمه‌ی میز، دېب وعده بېرگن لر.

آق بیلک بو گپ نی اېشیتیب، همه بدنی تیتره‌ب، موزلب قالدی. باتور محبوبی، اۉرتاق لرینی خطر ده یكّه قۉییب، اونینگ یاردمی گه كۉز توتیب امید باغله گن اېل-   اولوس نی كۉزگه ایلمه‌ی، قاچیب كېلگن اېكن-ده! بو شرمنده­لیكنی اۉز سینگلی، دوگانه لری، اونینگ بختیگه رشک قیلیب یورگن قیز لر دن قنده‌ی یاشیراله­دی؟ آخر یازنه­سی قیرق كونلیك كېلین نی تشلب، عسكرلیكکه  كېتگن اېمس می؟ او، نیمه اوچون شونده‌ی قاچیب كېلمه­دی؟ اونگه سېویکلی خاتینی قدرلی اېمس می؟ تېمورجان بیلن بیرگه – حتی که آلدین راق کېتگن ییگیت لر نینگ بیرار ته سی هم بونده­ی قاچیب کېلمه گن-کو! اېرته اولر تېمورجان نی كۉریب، قاچگنینی بیلیب قالسه لر، قنده‌ی بۉله دی؟

بو یامان اۉی- خیاللر و باشیگه یاغیشی ممکن بۉلگن اېرتنگی طعنه لر تصوری، آق بیلککه شونچه­لیک آغیر کۉریندی که، تېمورجان نی ایستر- ایسته­مس، شو کېچه نینگ اۉزیده قیته­ریب ییباریش گه  عهد قیلدی، اما جانیدن هم عزیزراق بۉلگن و اونینگ ساغینچی و مهری گه چنقاق بۉلیب، اوزاق یۉلنی باسیب کېلگن بو وفالی دلدارینی قنده­ی قیلیب کۉندیریش نی اۉیلب، آخری سۉزله­ی باشله­دی:  

-تېمورجان، نېچه آی آلدین شهریمیز گه بوزغونچی لر كیریب، مال و آلیمیز نی تاراج قیلیب، ییگیت لرنی اۉلدیردیلر. اگر باتور عسكر لر یاردمیمیز گه کېلمه­گن بۉلسه اېدیلر، خدا بیله­دی مېن، باله­نگیز، آته و آنه‌نگیز قنچه مشقت تارتیب، قیسی شهرلرگه آواره بۉلر اېدیك. حاضر باشقه بیر شهر نینگ اېل- اولوسی شو بلاگه  اوچره‌گنده، سیز مېنینگ یانیمگه قاچیب كېلیب، اۉرتاق‌ لرینگیز نی یككه قۉییب سیز! اېرته جواب بېراله سیز می؟

-سزام شو! مېن سیز نی كۉره‌ی دېب كېلدیم. مېنی كۉرگنیم دن سېوینه­سیز، دېب اۉیله‌گن اېدیم. اگر مونداق لیگینی بیلسم اېدی، ترخیص بۉلگنیم چه كېلمس اېدیم.

- تېمورجان، بو راست. مېن سیز اوچون دعا قیلیب، اېرته لبگچه یاتمه­گن کېچه­لریم آز اېمس، سیزنی اېسلب دېوانه لردېك اۉز باشیمگه گپیریب ییغله‌گن كونلریم هم كۉپ. نیمه اوچون احساسیم  نی بیلمه‌ی سیز؟ سیزنی كۉریب، سېوینچ دن یوره­گیم كۉكسیم نی ییرتگن دېك بۉلدی. قیته دن تیریلدیم، بخت و سعادتیم نی، آرزو و ارمان لریم نی قۉل گه كېلتیردیم، اما مونداق كېلگه­نینگیز نی تیله­گن اېمس اېدیم. بو دیدار اېمس، شرمنده لیك!

تېمور بو سۉزلرنی اېشیتیب، اچینیب  كېتدی. بیر 
تورلی قیغو و پشیمانلیك   یوره گینی میجیغله دی. اینجیب، آق بیلک گه قره‌ب، ینه هم ملامت قیلماقچی بۉلدی، اما اونینگ کۉزیاش لری و علاج سیز حالتی نی کۉریب، آرتیقچه ملامت قیلیش گه تیلی بارمه­دی.

آق بیلک ایكی تمانلمه عذاب چېکردی. هم تېمورجاندن ایریلگیسی كېلمس اېدی و هم اونی سقلشنی كته بیر ننگ، چېکسیز شرمنده لیك دېب بیلر اېدی. شو ایككی تمانلمه عذاب كۉزیدن یاش آقیزدیریب، اونی اېزیلیب ییغلش گه مجبور قیلدی.

آق بیلک یاش دن تۉله كۉزلرینی تېمور گه تیكیب
  تیتراق تاووش بیلن ایتدی:

ـ تېمورجان هر قنچه مېنی ملامت قیلسنگیز، حقینگیز بار. خدا قیلمه­سین سیز هم مېن كۉرگن كون لرنی كۉریب، مېنینگ باشیمدن اۉتگن دهشتلی حادثه لردن خبر تاپگن بۉلسنگیز اېدی، مېنگه حق بېرر اېدینگیز!

تېمور، اۉشه رنجیگن سېس بیلن اچینیب سۉره دی:

ـ قنی؟! باشینگیزدن اۉتگن واقعه لرنی، كۉرگن قیین كون لرینگیزنی، مېندېک بیلمه گن و كۉرمه گن کیشیگه ایتیب  بېرینگ!

آق بیلک زارلنیب، یاش تۉكیب، تأثیرلی بۉغیق آواز بیلن، بوزغونچیلر نینگ هجومیدن حكایه قیله باشله­دی. اۉتگن دهشتلی كون لرنی و كۉرگن قۉرقینچلی حادثه لرنی، نفرت و ییغی سیگه قۉشیب شونده­ی استادلیك بیلن گَوده لنتیردی كه تېمور اۉزی دن اَیریلیب، حكایه گه محو بۉلیب، اۉشه قتیق كونلرنی، اۉشه قانلی حادثه لرنی اۉز كۉزی بیلن كۉرگن دېك بۉلدی.

آق بیلک حكایه سینی توگه­تیب، جیم بۉلگن 
 بۉلسه هم، تېمور اۉشه نفرتلی حادثه لر گردابیگه غرق بۉلیب، مسجد ایچیده آخوند بیلن ملا امام قانگه بولَنیب یاتگنی، خاتین ـ قیزلر ییغلب، باش - آیاغنی تانیمه­ی، یشینه­دیگان جاینی اخترگنی، آغیز ـ بورنینی اۉره­گن، میلتیغ ـ یراقلی بیر كیشی تېمورنینگ آته سینی باش یلنگ سودره­تیب، انبار تمانگه آلیب بارگنی، آق بیلک نینگ رنگ - رویی آپپاق  اوچیب، باله سینی قوچاغیگه باسیب، بیر پنه جایده یاشینگنی و تال برگیدېك قلتیره­گنی، اوی لر ایچیدن كیچیك باله لر ایز - چوو قیلیب، تشقریگه و تشقریدن اویگه قره‌ب قاچگنی، نېچه میلتیغ ـ یراقلی كیشی اویدن ینگی كییم لر، تلویزیون، رادیو، قالین، گلیم، كۉرپه، یاستیققه اۉخشش قیمتلی نرسه لرنی چیقاریب، ایكی ـ  اوچ ارابه گه آرتگنی، ساچی اوزون، قاره یوزلی بیر كیشی قاه - قاه کولیب، بیر گوزه ل قیز نی اېلکه گه كۉته­ریب، آت گه میندیرگنی و قیز: آنه جان، آته جان، مېنی قوتقه­رینگ، دېب چیریلله­گنی، بیر یاقده قوروق سمان انباریدن توتون و النگه آسمانگه چیققنی و هر تماندن آتلر نینگ چاپگنی ـ اۉق آتیلگنی و خاتینلر و باله­لرنینگ ییغی- سیغی سینی کۉز اۉنگیده، شو لحظه، چیندن هم یوز بېره یاتگن دېک کۉردی و اېشیتدی.

تېمور بو دهشتلی صحنه لرنینگ تصوریده اۉزیدن اجره­لیب، قیسی یېرده لیگینی  بیلمه­ی قالدی. 

آق بیلک، یاشلی كۉزلرینی تېمور گه تیكیب، پریشان حالینی پیشانه سیدن آققن تامچی تېرلریدن بیلیب، یوره گی مهر و شفقت دن تۉلدی و تېمورنی سېکین سیلكیتیب، اۉزیگه كېلتیردی.

تېمور بیر یمان توش كۉرگن دېك اوچیب توشدی و آق بیلک نینگ مهر تۉله كۉزلریگه قره‌ب، اۉزیگه كېلدی. قیلگن اېشیگه، بو ایش نینگ عاقبتی نی اۉیلب، ملایم تاووش بیلن:

ـ بو محبتلی كۉزلر یاش تۉكیش اوچون یره­تیلمه­گن. آق بیلک جان، بس قیلینگ! سیزنی همه احساسینگیز بیلن، قیغولر و ارمان لرینگیز بیلن، شهامت و جان كۉیرلیگینگیز بیلن قیته دن تانیب آلدیم. اگر تیریك قالسم، سیزنی، بابرجان نی، اېل ـ اولوسیم نی و اۉزیم نی شرمنده لیكدن قوتقه­ریب، قصاص آلرمن. حاضر اۉز فرقه­م گه قیته­من و بشقه كۉریشیمیز یا رخصت آلگنیم دن یا ترخیص بۉلگنیم دن سۉنگ، دېدی و آق بیلک بېرگن گل لی آق رۉمالی بیلن اونینگ كۉز یاشینی اریتیب، آق بیلک نی قوچاقلب، اۉرنیدن توردی. 

آق بیلک زارلنیب، تېمورگه چیرماشدی و ینه ییغله­ی باشله­دی. تېمور الگاج گه اېگیلیب، باله سینی نېچه قتله مهربانلیك بیلن اۉپیب، ایسكه­دی. كیچكینه بابر اویقوسیده بو صداقتلی سېوگی نی حس قیلگندېك بۉلدی و قیزیل لب لری تبسم دن گلدېك آچیلیب، یومیلدی. 

تېمور، ینه بیر بار آق بیلک نی قوچاقلب، كۉزلریدن و دایم سېویب کېلگن قاره اوزون ساچیدن تیز- تېز اۉپیب، بیر سکره­ش ده دېره­زه دن آشیب، باغ دېواریگه ترمه‎شیب چیقدی و آق بیلککه قه­یریلیب،  پست تاووش بیلن: «ینه کۉریشگونچه، خدا یارینگیز بۉلسین» دېدی و كۉچه گه سکره­دی. او، كۉچه دن كۉچه گه اۉتیب شهردن چیقدی. شونده، آرقه سیگه، سېویملی جفت حلالی و پاک سېوگیسی نشانه سی ججی اۉغلی، اونینگ یۉلیگه دایم کۉز تیکیب، یشه یاتگن شهریگه قره‌ب تاخته دی. 

شهری، باغی و آق بیلک بیلن بابر اونده حیات کېچیره یاتگن حویلی سی اېندی گینه پارلب چیقه یاتگن قویاش یاغدوسیگه چۉمیلگن اېدی. 

تېمور، آق بیلک اونی كۉره یاتگن دېك، تبسم قیلیب، اونینگ چېورلیک بیلن گل تیكیب، اېسده­لیک و مهری رمزی صفتیده ساوغه بېرگن آق رومالینی نېچه قتله وداع رسمیگه كۉتردی و كون چیقر تمانگه، اۉرتاق لری و فرقه سی تامانگه محکم آدیم لر تشلب، یۉل گه چیقدی . . .

«ینه کوریشگونچه» حکایه لر تۉپلمی دن



  

 


 

                                                                                                                                                         سۉنگی یۉل

 

 

اېندی اېرتنگی چاییمیزنی ایچیپ توگتکن اېدیک. مېن آشخانه‎گه کیریب اېدیش­لرنی یوویب باشله‎گن اېدیم و تورموش اۉرتاغیم اویغون اېسه، کییم‎لرینی المشتیریب، ایشیگه کېتیش ترددی‎ده اېدی. شو وقت­ده حویلیمیز‎نینگ اېشیگی­نی کیم‎دیر، تقّیلّتدی. بونداق اېرته تانگ‎ده بیراو‎نینگ کېلیشینی کوتمه­گن اېدیک. عموما آلگنده بوندن ایلگری هېچ قچان شونچه وقتلی بیزگه مهمان کېلمه­گن اېدی. شونینگ اوچون کوتیلمه­گن بو اېشیک تقّیلّه­شی مېنی حیران قیلیب، بیر آز سراسیمه‎گه سالدی. تورموش اۉرتاغیم اویغون جان‎گه:

-اېشیککه بارینگ! بونده­ی تانگ سحرده کیم کېلدی اېکن؟ الهیم خیریت بۉلسین، دېدیم.

اویغون­ جان کرتی­سینی کییب توریب، تشقریگه شاشیلدی و مېنگه: «قۉشنی‎لردن بیرارته­سی دیر»، دېب حویلیگه چیقدی. حویلی اۉرته‎سیده یېتگنیده، ینه اېشیک تقیلّه­دی. اویغون جان تېزراق آدیم باسیب، اېشیک آرقه‎سیده تورگن آدم‎گه:

- بیر دقیقه صبر قیلینگ، منه... حاضر... کېلدیم، دېدی و اېشیککه یېتیب باریب، اونی آچدی. مېن دیره­زه­دن قره­ب توردیم. اویغون جان بیلن کېلگن آدم‎نینگ آوازی هم اېشیتیلمه­دی، بیرار کیشی هم کیریب کېلمه­دی. اویغون جان‎نینگ آرقه­سی مېنگه کۉرینردی و کیم بیلن دیر، گپیریب تورگنی و صحبت آره­سیده تصدیق می، تأسف می، قنده­ی بیر توشونرسیز حالت اوچون باشینی بیر- ایکّی قتله قیمیرلَتیب هم قۉیگنینی کۉردیم، بیراق صحبت­لریدن بیرار سۉز هم قولاغیم‎گه چلینمه­دی. 

بیر نېچه دقیقه­دن سۉنگ، اویغون جان اېشیک‎نی یاپیب، ایشی‎گه کېتیش اۉرنیگه، اوی‎گه قَیتدی. اوّل بیرار نرسه‎نی قالدیرگن بۉلسه کېره­ک، دېب اۉیله­دیم. لېکن او، یاتاقخانه یا که اۉلتیریش اویگه کیرمه­ی، آشخانه­گه مېنینگ آلدیم­گه کیردی. بیر قره­ش­ده، اونینگ کۉزی و یوزیده عکس اېتیب تورگن قیغونی کۉریب، یوکسک بلندلیکدن، بیر‎دنیگه جوده چقورلیککه توشگن­دېک یوره­گیم شوویللب کېتدی. یامان خبر اېشیتیشیم انیق اېدی. اۉز-اۉزیمگه:

- خدایا، هر قنده­­ی بلا- قضالردن اۉزینگ اسره، دېدیم. 

 اویغون جان قیغولی کۉزلرینی مېنگه تیکیب، یوره­گی بۉلر-بۉلمس­دېک، مونگلی آواز بیلن سېکین گینه:

- تورکان جان، کییم‎لرینگیزنی المشتیرینگ، قاره­راق بیرار نرسه کیینگ، قَرس- مَرس، چادر- پادرینگیزنی هم باشینگیزگه سالینگ، درّاو باریشیمیز کېره­ک، دېدی.

- قه­یېرگه؟ نیمه گپ بۉلیبدی؟ خیریت می، اۉزی؟

- اۉقووچینگیز نورآی‎لرنیکی‎گه باره­میز.

- او یېرده نیمه قیله­میز؟ ینه بونده­ی وقتلی؟ بیرار گپ بۉلیبدی می؟

- هه، کۉنگول­سیز بیر واقعه یوز بېریبدی!

- وای، نورآی‎نینگ آنه‎سینی قان باسیمی یوقاری اېدی و هر وقت کسل بۉلیب، کسلخانه‎لرگه یاتیب تورردی. ینه کسل بۉلیبدی می؟

-آنه‎سی اېمس، اۉزی تۉرتینچی قَبت‎دن ییقیلیب...

 اویغون جان‎نینگ سۉزی توگه­مه­ی، در حال پریشان و امیدوار سۉره­دیم:

- قتیق شکست تاپمبدی می؟ تیریک می، اۉزی؟

او، بیر لحظه جواب بېرمه­ی، مېنگه قر­ه­ب توردی. قلتیراق قۉل­لریمدن گېلاس‎نی آلیب، 

-کاشکی قۉل-ایاغی سینیب، قتّیق­ یره­لنسه اېدی، اما...

- نیمه؟ خدا اسره­سین... او...

گپیم‎نی توگه‎تیش‎گه تیلیم بارمه­دی. «اۉلیم» سۉزینی اَیتیش هم، اېشیتیش هم آغیر اېدی. سۉراق‎دن تۉلیق کۉزلریم‎نی اویغون جان‎نینگ لب‎لریگه تیکدیم. 

 سۉراقدن تۉله کۉزلریم‎نی اویغون جان‎نینگ لب­لریگه تیکدیم. یوره­گیم تېز- تېز اورردی. رنگیم‎نینگ اوچگنینی منگله­ییم و قۉللریم‎ده ساووق تېر تاپیلگنیدن سېزدیم. اویغون جان هم حالیم‎نی کۉریب، قۉلیده­گی گېلاس‎گه سوو کېلتیریب، مېنگه ایچیردی و یېلکه­م‎نی اوشلب، مېنگه تیکیلیب:

- اۉزینگیزنی ددیل توتینگ. اۉلیم هروقت، هر یېرده و هرکیم­گه اوچره­یدی. حاضرگی شرایط­ده اۉلیم‎دن کۉپی یۉق. خدا نورآی‎نی رحمت قیلسین. یخشی قیز اېدی. البته روحی جنت‎گه یېتیب بارگن بۉلسه کېره­ک، دېدی.

اۉشه وقت­گچه یوره­گیم­ده سۉنمه­گن بیر امید یالقینی بار اېدی. بو سۉزلر اۉشه امید شعله‎سینی هم سۉندیردی. کۉزلریم‎دن ایکی تامچی قَیناق یاش تیزیلّب چیقدی، بیراق بدنیم موزلب، قۉل- آیاقلریم تیتره­ب تاخته­آلمه­ی، اۉلتیریش­گه مجبور بۉلدیم. اویغون جان مېنی تسلی بېریب، یومشاق سېس بیلن:

- نورآی‎نینگ جنازه‎سینی ساعت اۉن بیر یریم‎ده اوی­لریدن چیقرر اېکن­لر. یکه بارالمه­ی‎سیز- کو! تېزراق بۉلسنگیز، ایشگه باریشیم‎دن آلدین سیزنی اولرنیکی‎گه آلیب باره‎من.

- سیز ایشگه باره­سیز می؟ جنازه­گه بارمه­ی‎سیز می؟

- سیزنی یېتیشتیریب، اوّل ایشیم­گه باره­من. کېین رخصت آلیب، جنازه­گه اۉزیم‎نی یېتکزه­من. ایشگه بارمه­سم بۉلمس­لیگینی اۉزینگیز بیله­سیز- کو. بو شرایط‎ده بیر کون ایش‎گه بارمسلیک، یوز خیل گپ- سۉزلر و شک- شبهه­لرنی اویغاتیشی ممکن. تورینگ، تېزراق کییم‎لرینگیزنی کییب، تیار بۉلینگ.

اۉرنیمدن توردیم. یوره­گیم­ده­گی قیغو- درد ساووق آه بۉلیب، لب­لریمدن و قیناق یاش بۉلیب کۉزلریمدن چیقردی. ییغلب- ییغلب تام‎گه کیردیم. قره کۉیلک کییب، آق قَرس و چادریم‎نی باشیمگه سالیب، اویغون جان بیلن بیرگه اویدن چیقدیم.

اویغون جان تاکسی کرایه قیلیب، مېنی اوچینچی مکروریان­گه، نوری­آی­لرنینگ بلاکی‎گه یېتیشتیریب، اۉزی اۉشه تاکسی بیلن ایشی‎گه کېتدی. 

نورآی­لرنینگ دهلیزی آلدیده اېرککلر و باله­لر تۉپله­نیب تورگن اېدیلر. کۉپ­لری‎نینگ کۉزلریده یاش قلقیب تورگن، بعضی­لری‎نینگ کۉزلری قیزرگن، بعضی­لری اېسه، محزون بیر چېتده توریب، خیاللرگه چۉمیلگن اېدی. کېلگن­لر ایکی- ایکی، اوچ- اوچ کیشی بۉلیب، استه- سېکین اۉز ارا صحبت­لَشر اېدیلر. دهلیزدن، آپارتمان­دن عیاللرنینگ ییغی-‎سیغیسی اېشیتیلردی، کیم­لردیر اَیتیمچیلیک قیلیب، نورآی‎نینگ یخشی لیگی‎نی، داد و فریاد بیلن بیان قیلردی، اما اوزاقدن بو سۉزلر انیق اېشیتیلمس اېدی. کوچسیز و تیتراق آیاق­لریم بیلن زینه­لردن چیقیب، تۉرتینچی قَبت­گه یېتیشدیم. نورآی و قۉشنی‎لری‎نینگ آپارتمان­لری اېشیگی آچیق اېدی. دهلیزده، آپارتمان­لر اېشیگی آلدیده و اوی­لر ایچیده آق قَرس­لی، قره کییم­لی عیاللر تۉپ- تۉپ ییغیلیب تورگن اېدیلر. بعضی عیاللر، قۉللریده­گی آق رۉمالچه­لری بیلن کۉزلریدن آقیب تورگن یاشلرینی اَریتر، بعضی عیاللر کۉپ ییغله­گن­دن کۉز یاشلری قوریب، کۉزلری قېزرگن و سېس‎لری توشیب قالگن اېدی.

مېنی بیر عیال ایچکری­گه، نورآی‎نینگ آنه‎سی و یقین کیشی­لری اۉلتیرگن اوی­گه باشلب باردی. بوتون وجودیم مور- مورلب، قۉل- آیاق‎لریم موزلب، ایچ- ایچیم‎نی قلتیره­تمه قمره­ب آلگن اېدی. اېشیک آلدیده قاتیب قالدیم. کیریش­گه و نورآی‎نینگ آنه­سیگه قره­ش و تسلی بېریش­گه کوچیم و جسارتیم یېتمس و قَیتیب کېتیش­گه هم یوره­گیم چیده­مس اېدی. تیلیم قاتیب، تنگله­ییم­گه یاپیشگن، آغزیم آغو ایچگن­دېک اچّیق اېدی. کۉزلریم‎دن بې­اختیار یاش تامچی­لری آقیب، یوزیم­نی یووردی، اما سېسیم چیقمه­ی بۉغیلیب قالگن اېدی. 

عیاللر و یاش قیزلرنینگ ییغی-‎سیغی‎لری، داد و فریادلری اوی‎نینگ در و دېواریگه اۉره­لیب، عکس صداسی قولاق­لرنی گوویلّه­تیب، آغیر قیلردی. اېشیککه تَیه­نیب قنچه تورگنیم­نی بیلمه­یمن، اما بیر عیال سېکین گینه قولاغیم‎گه:

- نورآی‎نینگ آنه­سی، ینگه و قرینداشلری منه، بو تامانده اۉلتیریبدیلر، دېب شیویرله­دی و قۉلی بیلن اېشیک‎نینگ سۉل تامانینی کۉرستدی.

کۉزلریم اېندی آچیلیب، یان-اطراف­نی کۉره باشله­دی. اوی‎نینگ تېگره­گیده آق قرسلی عیاللر زیچ اۉلتیرگن و برچه­سی آق رۉمالچه‎لرنی کۉزلریگه سورتیب، یاشلرینی اَریتردیلر. اوی‎نینگ اۉرته‎سیده نورآی‎نینگ جسدی اوزه­لیب یاتگن اېدی. بیر کون آلدین قووناق حیات حرارتی و یاشلیک آرزولر هورومی ایسّیق سقله­گن بو نازنین جسم، اېندی ساووب قالگن و تېگره­گیده قرآن آیت­لری آلتون رنگلی زر بیلن تیکیلگن یشیل شال آستیده قاتیب یاتگن اېدی.

کۉزیم­نی بو جسددن اوزالمس اېدیم، ایشانیش قیین اېدی. ساپّه- ساغ کولیب- اۉینب یورگن یاش‎گینه گۉزه­ل قیز بیردنیگه قنداق اۉلیب قالیشی و بېجان جسدگه اَیله­نیشی ممکن؟ 

بیر عمللب، نگاهیمنی بو عزیز جسم‎دن اوزیب، ییغلب- ییغلب حالدن تایگن بېچاره آنه­نینگ آلدیگه باردیم و اونی قوچاقله­دیم. کۉز­یاشلریمیز بیر- بیریگه قۉشیلدی. هۉل یوزینی اۉپدیم، اما تسلی بېریش اوچون بیرار سۉز تاپالمه­دیم. نورآی‎نینگ آنه‎سی مېنی کۉریب، ینه بیر بار فریاد چېکیب، ییغله­ی باشله­دی. اونینگ تیتراق مۉنگلی آوازی، درددن تۉله فریادی در و دېوارنی هم، مېنینگ وجودیم‎نی هم، شاید بوتون یېر و آسماننی هم تیتره­تدی.

نورآی‎نینگ بېوقت اۉلیمی، بیر نېچه ساعت­ده بو الم­زده آنه­نی نېچه ییل قَریتگن اېدی. کۉزیدن نور و چهره‎سیدن رنگ اوچیب، اۉلیک‎لرگه می، قتیق کسل­گه می، اۉخشب قالگن اېدی. اونینگ کۉزلرینی کۉریب، یوره­گیم یامان بیر نرسه­نی سېزگن دېک بۉلدی. بیر نېچه دقیقه ییغی-‎سیغی‎دن کېین، الم­زده آنه‎دن اَیریلیب، عیاللر آره‎سیده اۉزیم­گه بیر اۉرین آچیب، اۉلتیردیم.

نورآی آق کفن‎گه اۉره­لیب، سۉنگی اویی­گه کېتیش اوچون غیرعادی کېلین کۉیله‎گینی کییب یاتگن اېدی، بیراق اونینگ خاطره­لری، چوچوک سۉزلری، قووناق کۉزلری و گۉزه­ل چهره­سی هرلحظه کۉز اۉنگیمده اېدی. او، اۉلگن بۉلسه هم مېنینگ ذهنیم و تصوریم‎ده همان تیریک اېدی. اۉشه شۉخ، قووناق، هزلچی، سېرگپ، عادی­گینه سۉزگه کوله­دیگان، استعدادلی، هنرلی، چېچن و چېور قیزنینگ بونداق جیملیگی تصوریم‎گه سیغمس اېدی. بوندن کېین، ینگی یازگن شعر و داستان‎لرنی کۉته­ریب اوییم‎گه کېلمس‎لیگی­گه، اۉزی بیلن بیر‎دنیا ینگی خبرلر، بیر عالم قووانچ-کولگو و ذوق- شوق آلیب کېلمس‎لیگی­گه ایشانگیم کېلمس اېدی. 

اونینگ بېوقت اۉلیمی سبب­سیز بۉلیشی ممکن اېمس اېدی. بو معمانی آنه­سی‎نینگ داد و فریادی، آلقیش و قرغیش­لری آره­سیدن بیرآز یېچیش ممکن اېدی، خلاص. او ییغی-‎سیغی‎سی آره‎سیده أیتردی: 

-نامراد قیزگینه­م... سېن اۉزینگ‎نی بیزلر اوچون قربان قیلدینگ... آه... سېنی اۉرنینگده مېن قربان بۉلسم، بۉلمس میدی؟ حیاتیم گلی... آنه‎نینگ بند دلی... مېنی تشلب قه­یېرگه کېتدینگ؟...بیز عمریمیزنی یَشب بۉلگن اېدیک، بیز اوچون قربان بۉلیشینگنی نیمه کېره­گی بار اېدی؟... الهی سېنی شو حالگه تشله­گن یاووزلر هېچ قچان عمرلریدن بهره کۉرمه­سین‎لر... الهی خدانی غضبی‎گه اوچره­سین­لر... الهی اولرنینگ آنه‎لری هم مېنده­ی زار- زار ییغلب، یوره­ک- بغیرلری کباب بۉلسین....

یانیم‎ده اۉلتیرگن یاش عیال­دن:

- تۉرتینچی قَبت‎دن قنده­ی ییقیلیب توشیبدی؟! بیرار نرسه بیله­سیز می؟ دېب سۉره­دیم.

عیال باشینی تأسف بیلن قیمیرلَتیب:

-انیق بیلمه­ی­من، اما ییقیلمه­گن، بلکه اۉزینی اۉزی قویی‎گه تشلب اۉلدیرگن، دېگن گپ­نی اېشیتدیم، دېدی. 

عیال‎نینگ بو اَیتگن سۉزلری حقیقت‎گه یقین کۉرینردی، چونکه نورآی آنه‎سینینگ سۉزلریدن او، اۉزینی آته- آنه­سی و عایله­سینی قوتقه­ریش اوچون قربان قیلگنی و بو قربان بۉلیشی­گه کیم‎لر دیر، سببچی اېکن لیگی‎گه اشارت­لر بار اېدی.

دقیقه­لر و ساعت­لر جوده سېکین اۉتردی. ییغی-‎سیغی­لر گاهیده بیر نېچه دقیقه اوزیلیب، آغیر بیر سکوت فضانی قمره­ب آلردی، اما تعزیه اوچون ینگی بیر کیشی‎نینگ کیریب کېلیشی، بو سکوت­نی ینه سیندیریب، ییغی-‎سیغی­لر و داد و فریادلر اوج آلیشی­گه سبب بۉلردی. ییغی-‎سیغی­لر شونچه‎لیک مونگلی و قیغولی اېدی که، اوی‎نینگ دېوارلری، اېشیک- دیره­زه‎لری هم تیتره­ب ییغلردی، گۉیا.

اېرکک­لر ایچکری­گه کېلیب، نورآی‎نینگ جنازه‎سینی کۉترگن زهاتی، عیاللرنینگ ییغی و داد و فریادلری شو قدر کۉته­ریلدی که، عیناً قیامت و محشر صحراسینی اېسله­تردی.

نورآی‎نینگ آنه‎سی قتیق فریاد چېکیب دېدی:

- وای، مسلمان­لر... اېرکه قیزیم­نی.. آلیب کېتمنگ­لر...قۉیینگ­لر... دیدارینی کۉریب تۉیَه­ی! یا تنگریم،...قیزیم­سیز قنداق یشه­یمن؟... خدایا... مېنینگ جانیمنی هم آل... باشقه چیدالمه­یمن.

نورآی آنه­سینینگ تاووشینی باشقه عیاللرنینگ ییغی-‎سیغیسی باسدی. برچه­لر ییغلردی، برچه‎لر فریاد چېکردی و داد و واویلا قیلردی. بونده­ی قیغولی سېس­لر قولاغیم‎گه چلینیب، بوتون وجودیم‎نی قمره­ب آلیب، برچه تامیرلریم‎نی تیتره­تردی.

جنازه­نی کۉته­ریب، آلیب کېتدیلر. برچه عیاللر ییغی-‎سیغی قیلیب، جنازه­ آرتیدن قویی قَبت و حتی که کۉچه‎گچه باردیلر. اېرکک‎لرنینگ مانع­لیک­ قیلگن‎لری فایده‎سیز اېدی. نهایت، اېرکک­لر بوتون وجودلرینی درد - قیغو قمره­ب آلگن هیجانلی عیاللرنی زۉرغه ایچکری­گه سوریب، بیرینچی قبت‎نینگ کیریش اېشیگی‎نی آرقه‎دن بېرکیتدیلر.

مېن اۉرنیمدن قۉزغلمه­دیم. اوییشیب قالگن آیاقلریم، تنه­م­نی کۉته­ریب توریش­گه کوچسیزلیک قیلردی. اۉزیم­نی قنده­ی دیر، تار و قرانغو بیر فضا­ده، آغیر هوانینگ باسیمی آستیده سېزردیم. قنده­ی دیر، نامرئی قۉللر بۉغزیمنی بۉغگن­دېک تویولردی. نفس آلیشیم قیین بۉلگن اېدی. برچه نرسه­لر کۉزیم­گه خیره- شیره کۉرینردی. اېندی مېنینگ حالیم شونده­ی بۉلسه، خدا بیلسین، نورآی‎نینگ الم­زده آنه­سی قنده­ی احوالده دیر، دېگن اۉی کۉنگلیم­گه کېچدی. نورآی‎نینگ آنه­سی اۉلتیرگن تامانگه باقدیم. او، حالدن تاییب، خودی اۉلیک­دېک رنگی اوچیب کېتگن اېدی.

آیاق­لریم مېنی کۉته­رالمسدی، شونینگ اوچون سېکین- سېکین سیلجیب، زۉرغه اونینگ یانیگه باردیم. باشی اۉنگ یېلکه‎سیگه اېگیلیب قالگن و آپپاق مَنگله­ییده ساووق تېر تامچی­لری یلتیره­ب کۉرینر اېدی. باشده اونی پست­راق، کېین بلندراق تاووش بیلن قیچقیردیم. وجودیده هېچ قنده­ی حرکت کۉرینمس اېدی. تیریک اېکنینی بیلردیم، چونکه بدنی ساووق بۉلسه هم، بیراق منگله­یی و قۉلی‎نینگ کفیدن ساووق تېر چیقردی. سېکین و اوزیق- اوزیق نفس آلسه-‎ده، اونینگ وجودیده حیات بېلگی‎لری سېزیلردی.

برچه اورینیش‎لریم ضایع کېتدی. باشقه عیاللرنی یاردم­گه چارله­دیم. هرکیم اۉز بیلگنیچه و قۉلیدن کېلگنیچه مصلحت بېریب، یاردم کۉرستدی، اما هېچ قنده­ی فایده بېرمه­دی. داکترنی چقیریب کېلماق اوچون بوتون آپارتمان­لرده بیرارته اېرکک قالمه­گن اېدی. برچه اېرکک­لر، نامراد قیز‎نینگ جنازه­سینی اۉقیش، سۉنگی یۉلگه کوزه­تیش و دفن مراسمی­گه کېتگن اېدیلر. عیاللرنینگ اویدن تشقری چیقیش­گه حق­لری یۉق اېدی، چونکه محرم­سیز تشقری‎گه چیققن عیاللرنی، شلاق و آغیر جزا کوتردی. 

عیاللر‎نینگ هېچ بیری تشقری‎گه چیقیش‎گه جرأت قیلالمه­دی. کسل‎نینگ حیاتی قیل اوستیده و داکتر‎نینگ یاردمی جوده کېره­کلی اېدی. بو بېجاره عیال‎نینگ اۉلیب قالیشی‎دن قۉرقیب، ناچار یوز یوره­ک‎نی بیر قیلیب، چادریم‎نی باشیمگه سالیب، کۉچه‎گه چیقدیم. کېله یاتگن تاکسی‎گه قۉل کۉته­ریب، تاختتدیم و یلینیب، یالواریب، اونی نورآی‎نینگ اوییگه آلیب کېلدیم. عیاللر یاردمیده نورآی‎نینگ آنه‎سینی زۉرغه تاکسی‎نینگ آرقه اۉرینی­ده یاتقیزدیم.

بو زمانده هېچ بیر عیال، هیداوچی یانیگه اۉلتیریش­­گه جرأت قیلالمس اېدی، نېگه که بو عمل منع اېتیلگن و اونگه پروا قیلمه­گن کیشی­گه آغیر جزا تعیین‎لنگن اېدی. شونینگ اوچون تاکسی‎نینگ کېینگی اۉرینی‎ده مېنگه جای بۉلمسه هم زۉرغه اۉزیمنی جایلب، نورآی‎نینگ آنه­سینی کسلخانه­گه آلیب باردیم. ساعت­لر کوتدیم، بیراق او، هوش­گه کېلمه­دی. کېچقورون شام پیتی­ده نورآی‎نینگ آته­سی بیلن اویغون جان کسلخانه­گه کېلدیلر.

نورآی‎نینگ آته­سی قرریب، شَوشَب قالگن اېدی. قیزی‎نینگ اۉلیمی و خاتینی‎نینگ کۉما‎گه توشگنی اونی جوده هم سیندیریب، حالدن تایدیرگن اېدی. بېچاره گپیریش و آیاققه توریش­گه اصلا کوچی یۉق اېدی. اونی یُوپه­تیش نااۉرین بۉلسه هم، بیر نېچه آغیز سۉز اونگه اَیتب، اۉزیمچه تسلی بېردیم. او اېسه، دېوارگه تیکیلگن کۉزینی دېواردن اوزیب، مېنگه بیر قیا باقدی-‎ده، کېین قَیتیب قرشی‎سیده­گی دېوارگه تیکیلیب قالدی. 

مېن اونینگ یاشلی کۉزلریده، اۉشه بیر قیا باقیشیده بیر عالم قیغو - دردنی کۉریب، اونی یوپه­تیش­دن پشیمان بۉلدیم. او یېر‎ده بیز اوچ کیشی بۉلسک–ده، آره میزده آغیر جیملیک حکم سورردی. بو کوتیلمه­گن قیغولی واقعه، بیز اوچ کیشینی بیر خیل تویغو رشته­سی بیلن باغله­گن اېدی. بیزنینگ اۉرنیمیزده جیم-جیتلیک سۉزلردی. بیز کۉنگلیمیزده­گی آغیر قیغونی بیر- بیریمیزگه قره­مه­ی، هېچ قنده­ی سۉز ایتمه­ی سېزردیک و سۉزلردیک.

کسلخانه‎نینگ انتظار یۉلکی‎ده چراغ یاقیلدی و قرانغولیک پرده­سی یاروغلیک یوزینی یاپگنیدن خبر بېردی. چراغ‎نینگ یاروغلیگی اۉرته میزده­گی جیملیک پرده­سینی کۉتردی. اویغون جان اۉرنیدن توریب، نورآی‎نینگ آته‎سیگه اَیتدی:

- آغا صاحب، تورینگ اویگه کېته­یلیک. بو کېچه قوم- قرینداشلر سیزنینگ اویینگیزده تۉپلنگن­لر. بو یېرده اۉلتیریش و کوتیش­دن فایده یۉق. سیزنینگ اویده بۉلیشینگیز شرط. یا اېرته­لب والده‎دن خبر آله‎میز یا که بو کېچه بیرار کیشی­نی اویدن بو یېرگه ییباره­میز. کېلینگ کېته­یلیک، کېچ بۉلدی، کېین مۉتر تاپیلمه­یدی.

نورآی‎نینگ آته‎سی آنگ­سیز کیشی دېک اۉرنیدن توردی. او هېچ بیر نیمه دېمسدن، کسلخانه‎نینگ اېشیگی تامان‎گه سېکین آدیم تشله­دی. اویغون جان اېسه، آلدین­راق باریب، کۉچه‎گه چیققه‎نیمیزچه بیر تاکسی‎نی تاختتگن اېکن. بیز تاکسی بیلن اوّل اونی اوییگه یېتیشتیریب، کېین اۉزیمیز اویگه قَیتدیک.

اویده باله‎لریمیز پریشانلیک بیلن بیزنی کوتیب تورگن اېکن­لر. اولرنینگ سۉراقلری اداغ­سیز اېدی. اویغون جان جیم اېدی و مېن هم اصل واقعه­دن هېچ نرسه بیلمس اېدیم، شو باعث، اولرنی بیر عمللب جیم قیلدیم. کېچکی یېمک­نی یېب، دسترخوان‎نی ییغیب تورگنیم‎ده اویغون جان یاتاقخانه‎گه کیریب کېتدی. قیزیم‎گه ایدیش‎لرنی یوویش‎نی بویوریب، یاتاقخانه‎گه کیردیم و اویغون جان‎دن سۉره­دیم:

- اویغون جان، مېن یوز بېرگن واقعه‎دن هېچ نیمه‎نی بیلمه­دیم. نورآی تۉرتینچی قَبت‎دن قویی­گه ییقیلگن می یا اۉزینی تشله­گن می؟!

اویغون جان یوواش اَیتدی:

- قۉشنی­لری، او اۉزینی تشله­گن، دېب اَیته­دیلر.

تعجب بیلن سۉره­دیم:

- نېگه اۉزینی تشله­گن؟ او، شونچه شۉخ و قووناق و شونچه­ خوش چقچق و بېغم کۉرینردی که، اصلا اۉزینی اۉلدیرگنی­گه ایشانگیم کېلمه­یدی.

- اونی سۉنگی بیر آی ایچیده کۉرگن اېدینگیز می؟

- یۉق. قریب ایکی آی‎دن بېری اویی­میزگه کېلمه­گن اېدی.

- قۉشنی‎لری‎نینگ اَیتیشیچه، بیر آی بورون یوزی آچیق بالکن‎گه چیققن اېمیش. اۉشه زهاتی «قره‎کوچ»لرنینگ بیر ملا امامی اوی­لری‎نینگ آلدیدن اۉتر اېکن. امام‎نینگ کۉزی نورآی‎گه توشیب، آلتمیش یاشر بدبخت ملا بو یاش قیزگه کۉنگیل بېریب، ساوچیلیککه باریبدی. قیزنینگ بېچاره آته- آنه‎سی کۉپ عذر و بهانه­لر قیلیبدیلر، بیراق فایده قیلمبدی. شونده بو ملا اوزی‎نینگ کوچلی اۉرتاقلری یاردمیده نورآی‎نینگ آته‎سینی قماققه آلیب، کېبل بیلن اوریب، هفته‎نینگ سۉنگی­گچه مثبت جواب بېرمه‎سنگ، اۉزینگ و باله­لرینگنی اۉلدیره­من، دېب تهدید قیلیبدی.

نورآی بو واقعه‎دن خبر تاپیب، بېریلگن مهلت توگه‎شی بیلن-آق، اۉزینی تۉرتینچی قَبتدن قوییگه تشلب، اۉلدیریبدی. آغا صاحب، قیزی‎نینگ نماز جنازه‎سینی اۉز مسجدلریده اۉقیتمه­ی اوزاقده­گی مسجدگه آلیب باریب اۉقیتدی.

اویغون جان‎نینگ اَیتگن سۉزلری مېن اوچون جوده آغیر و قیغولی اېدی. ۱۸-۱۹ یاشلی گۉزه­ل نورآی جوده استعدادلی و بیلیملی اېدی. او، چیرایلی شعرلر اَیتیب، یخشی حکایه­لر یازردی. او، کتابنی سېوردی و کۉپ اۉقوردی. او، اۉزی‎نینگ اۉلیمینی، آته- آنه­سی و اکه- اوکه­لری‎نینگ اۉلیمی­دن یخشیراق بیلیب، اۉلیم­نی قرّی امام­گه اویله­نیشدن افضل بیلدی.

نورآی اۉز اۉلیمی بیلن در واقع عیاللر اېرکین­لیگی شعارینی کویله­گن اېدی، زیرا عیاللرنینگ برچه حق- حقوقی آلینگن جامعه­ده هم اۉزینی اۉزی اۉلدیریش حقینی کیشی آلالمه­یدی و نورآی افسوس که انه شو حقیدن، ناتۉغری یۉل بۉلسه هم، فایده­لنگن اېدی!

قتیق باش آغریق و تورلی اۉیلر بیلن تۉشککه ییقیلدیم. 

قنچه قیزلریمیز نورآی‎نینگ تقدیریگه دچار دیرلر؟ قچان­گچه بو بېداد دوام اېته­دی؟ نورآی اوّل اۉشه نامسلمان ملاامام‎نی اۉلدیریب، کېین اۉزینی اۉلدیرسه بۉلمس میدی؟ اگر نورآی اۉزیگه اۉخشش بیر نېچه قیز و عیال بیلن خیابانگه چیقیب، خلق­ارا رادیولر بیلن صحبت اۉتکزگنیده، اونینگ تقدیری باشقه چه بۉلمس میدی؟ آیا باشقه خاتین- قیزلر اۉزلریده اوندن حمایت قیلیش جرأتی‎نی تاپر میدیلر؟

تورلی جواب­سیز سۉراقلر و یېچیم­سیز معمالر بیر یاقدن و اۉشه کونگی ییغی-‎سیغی­لر باشقه تاماندن میه و تنیم‎نی شونچه­­لیک اېزیب، مېنی شونچه­­لیک حالدن تایدیریب، چرچتگن اېدی که، فقط تینچ و آغیر بیر اویقو مېنی اۉز حالیمگه قَیته­ره­آلردی. بې­اختیار کیپریک­لریم بیر- بیری اوستیگه توشیب، سۉراقلرنی تکرارلش و صحنه‎لرنی اېسلش بیلن اویقوگه کېتدیم.

توشوم‎ده کابل شهری‎نینگ قلبی یعنی زرنگار پارکیده تورگن اېکن من. تېگره­گیمده هېچ نرسه یۉق. برچه یېرلرنی چنگ- تۉزان باسگن. جیم- جیریتلیک. هېچ قنده­ی سېس اېشیتیلمه­یدی. یکه و یالغیز توریب‎من. بوتون وجودیم‎نی قورقوو قمره­ب آلگن. هرتامانگه یوگوره­من، اما آیاقلریم ایزیدن کۉته­ریلگن چنگ‎دن اۉزگه بیرار نرسه یا کیشی مېنی همراهلیک قیلمه­یدی. بیرارته‎نی آت توتوب چقیرماقچی بۉله­من، بیراق برچه آتلر اېسیمدن چیققن. فریاد چیقه­ریب، شاوقین سالماقچی بۉله­من، اما تاماغیمدن هېچ بیر تاووش چیقمه­یدی. یوگوریب، یوگوریب، چرچه­یمن. آیاقلریم کوچسیز بۉلیب قالگن. آیاغیم بیر نرسه­گه تېگیب، مودره­ب ییقیله­من. قره­سم، آیاغیم تېککن نرسه قبر تاشی اېکن. ینگی­دن بدنیم­نی قۉرقوو حسی قاپله­یدی. بوتون یان-اطرافیم­ده فقط قبرلر و قبرتاشلر کۉزگه تشلنه­دی. قبر تاشلرنینگ اَیریم‎لریگه خط‎لر یازیلگن و بعضی‎لریدن اېسه خط‎لر اۉچیب کېتگن. اۉرنیمدن تورماقچی بۉله­من، بیراق تۉستدن آیاغیم تگیده یېر بۉشَب کېته­دی. توبسیز قودوققه قولب توشیب کېته‎بېره‎من، اما قودوق‎نینگ توبی­گه هېچ هم یېتیب بارالمه­یمن. بو قرانغولیک و بۉشلیککه توشیب کېته یاتگنیم­دن قنچه دقیقه اۉتگنینی تخمین قیلالمه­یمن. قۉرقوو بوتون وجودیمنی قمره­ب آلگن. بو بۉشلیک و قرانغولیککه، ققشتگیچ ساووق هم قۉشیلیب، بدنیمنی موزلته­دی. تامیرلریم­ده­گی قان هم موزلب قالگن‎گه اۉخشه­یدی. 

کوتیلمه­گنده بۉشلیق­ده معلق بۉلیب، تاختب قاله­من. آیاغیم آستیده هېچ قنده­ی ته­ینچ یوق. فقط قرانغولیک و بۉشلیک! نجات ایلینجیده یوقاریگه قره­یمن، خیره یاروغلیک کۉرینه­دی. یورگیمده بیر امید کورتگی یشنه­ب، آچیله­­دی. قووانیب اۉیله­ی­من:

- انه، یخشی بۉلدی! باشقه پستگه توشمه­ی توریب­من. بلکه بیرار نرسه­گه ایلینیب قالدیم می؟ یوقاریده یاختیلیک. مېنی قوتقه­ریش اوچون بیرار کیشی تاپیلشی ممکن...

بیردنیگه قنده­ی سېکین–سېکین قویی­گه توشیب کېتگن بۉلسم، شونده­ی سېکین–سېکین یوقاریگه کۉته­ریله­­من. کۉنگلیم امید و قووانچ‎دن تۉلیب، قیش کونی‎نینگ مهربان قویاشی­دېک بوتون وجودیم‎نینگ موز-قارلرینی یېریتیب، ایسیته­دی. قنچه­که یوقاریگه کۉته­ریلسم، اۉشنچه یاختیلیک کۉپه­یه­دی. بیر پیت کېلیب، همه یاق یاختی بۉله­دی. بۉشلیق و قرانغولیکدن چیقیب، یاختیلیک و ته­ینچ‎لیککه یېته­من. آیاغیم قتیق یېرگه قۉییلگچ، یوره­گیم تینچ­لنیب، ددیل بۉله­من. 

یوزیمنی اۉنگ تامان­گه اۉگیره­من. نورآی توریبدی. اونینگ قۉلیده آق چیزیقلی کۉک بَیراق. سۉل تامانیم­گه قره­یمن، کۉپ خاتین- قیزلر تورگن. اولرنینگ لب­لریده ظفر و ایشانچ تبسمی گللب تورگن. باشیم‎نی آرقه‎گه اۉگیره­من. آه، خاتین- قیزلرنینگ قنده­ی اولکن تۉپلمی! وجودیمده ایشانچ و کوچ حسی توغیلیب، اولغه­یه­دی. آیاقلریم قنچه کوچلی و مستحکم­دیر! 

ینه نورآی‎گه باقه­من. قنچه‎لر شاد و اېرکین دیر! کۉزلریده قووانچ و ظفر نوری پارله‎یدی. تۉستدن اونینگ قووانچی مېنگه هم یوقه­دی. اۉزیمنی شاد و اېرکین سېزه­من. 

نورآی قرشی­گه اشاره قیله­دی. اونینگ اشاره­سی آلغه باریش معنی­سینی انگله­ته­دی. حالیگچه آلغه باقمه­گن اېدیم. آلغه باققن پَیتیم­ده، قاچه­یاتگن بیر گروه قاره کییملی‎لرنی کۉره­من. اَیریم‎لری‎نینگ سله­سی آچیلیب، کیر ساچلری شمال چنگالی­گه توشگن. اَیریم‎لری‎نینگ آیاق کییم­لری یېچیلیب، آیاق یلنگ قاچماقده.

ینه نورآی تامانیگه باقه­من. اونینگ تبسمی ظفرلی و نگاهی اېسه ایشانچ، امید و توگنمس کوچ‎نی گوده­لنتیره­دی. اونینگ مغرور قامتی، اراده‎سینینگ محکم‎لیگیدن سۉزله‎یدی. آغیز آچیب، بیر نیمه سۉره­ماقچی بۉله­من، بیراق او، تۉستدن نظریمدن غایب بۉله­دی. بقیره­من:

- نورآی، نورآی... جان قیزیم... قه­یېرگه کېتدینگ...قَیت، قَیت!...

بیر قۉل مېنی قیمیرلَتیب، قولاغیم‎گه بیر سېس چلیندی:

- تورکان... تورکان جان... تورینگ، کېچ بۉلدی!

کۉزلریم‎نی آچدیم. اویغون جان تۉشه‎گیم یانیده اۉلتیرگن و مېنی قیمیرلَتماقده اېدی. اونگه:

- سلام... نېگه مونچه وقت اویغاتدینگیر؟ نیمه گپ؟ دېدیم.

او ناراحتلیک بیلن دېدی:

- تورینگ، فاجعه تکمیل بۉلدی!

مېن، تونگی اویقو و توشلریم تأثیری آستیده، توناگونگی ماجرالرنی اېسدن چیقارگن بۉلسم کېره­ک که... تعجب بیلن سۉره­یمن:

-نیمه؟ قیسی فاجعه؟!

- شو حاضر نورآی‎نینگ آنه‎سی وفات اېتگن دېب، خبر بېردیلر. داکترلرنینگ أیتیش‎لریچه، روحی فشار و قیغو اونینگ میه سکته‎سیگه سبب بۉلیب، کوما‎دن چیقمه­ی جان بېرگن. 

بیلمه­دیم اۉزیمدن می، اویغون جان­دن می، بیرار کیمسه­دن می یا که یره­تگن‎دن می سېکین سۉره‎یمن:

- بونده­ی فاجعه‎لرنینگ سلسله‎سی قچان­گچه دوام اېترکن؟

 

اداغ

 



 

                                                                                                                                                                              قوتیلیش

 

 

 

جَیران، كۉزینی قیینه­لیب آچیب، اطرافی‎گه نظر تشله­دی.  بیرینچی قره­ش‎‎ده قرانغولیك‎دن تشقری هېچ بیر نرسه كۉزی‎گه كۉرینمه­دی. كېین راق اېسه، كۉزی آلدیده­گی قرا پر‎ده استه-سېكین كۉته­ریلیب، اویده­گی نرسه‎لر خیره­راق بۉلسه-ده، كۉرینه باشله‎دی. 

او، اۉزینی هېچ بیر نرسه تۉشَلمه­گن قوروق بیر منجه اوستی‎ده یاتگنینی بیلیب، یخشی‎راق تیكیلیب، یان-اطرافی‎گه قره­دی. قرانغولیككه باتگن بو اوی ایچی‎ده شو قوروق منجه‎‎دن تشقری، هېچ بیر نرسه، حتا كه بیرار پر‎ده یا فرش یۉقلیگی و تۉرت تامانی‎ده هېچ بیر كیمسه نینگ کۉرینمه­گنی و بیرار تاووش نینگ اېشیتیلمه­گنی او‎نی حیران قیلدی.  بو حقیرانه جای اونگه ناتنیش اېدی.

او، اوییشیب، آغیر بۉلگن قۉللرینی زحمت بیلن كۉته­ریب، كۉزلری، باشی و بوتون وجودینی سییپه­لب، اۉز حال- احوالینی بیلماقچی بۉلدی. قۉلی، باشی‎گه یېتیشگچ، بوتون وجودی درد‎‎گه تۉلدی. باشی یاریلیب، قا‎نی بۉینی­گچه آقیب، قوروب قالگن اېدی. كۉزلری شیش‎دن یومیلیب، كیپریك‎لری بیر-بیری‎گه یاپیشیب، آچیلگن‎ده سنچیب  كېتردی.

جیران، اېس- هوشینی ییغیب، باشی‎دن اۉتگن واقعه‎لر‎نی اېسلش‎‎گه اوریندی. اوّل هېچ نرسه، حتا كه اۉز آتی و كیملیگینی هم اېسلالمه‎ی، «خاطره م‎نی اونوتیب من می؟» دېگن فكر او‎نی‎لرزه‎‎گه سالدی، اما بیر نېچه دقیقه‎‎دن سۉنگ برچه آلیس و یقین واقعه‎لر‎نی  بیرین-  كېتین اېسله­ی باشله­دی.

او هر آقشامگی‎دېك بو آقشام هم مكتب‎ده قالیب، اویوشمه ایش‎لرینی بجه‎ریب، اعضاءنینگ هر  بیریسی‎‎گه اېرته‎‎گه قیلینیشی كېره­ك بۉلگن ایشلر‎نی توشونتیریب، كېچقورون مكتب‎دن چیقیب، اویی تامان یۉل آلدی. بو آقشام نېگه‎دیر، خاطری پریشان و كۉنگلی ناتینچ بۉلیب، باشی‎ده یامان خیال‎لر أیله­نردی. اونینگ آلتینچی سېزگی‎سی مشئوم بیر واقعه یوز  بېریشینی آلدین‎‎دن سېزیب، یوره­گینی نامعلوم بیر قۉرقوو قاپلب آلگن اېدی. 

بوندن بیر آی یا كه قیرق كون آلدین شو یۉل‎ده، شونداق بیر كېچقورون پیت‎‎ده قرا سلله اۉره­گن و ملله تۉن كییگن ایككی كیشی تۉسَت‎‎دن یۉلینی تۉسیب،  بیریسی اونینگ بیلك‎لری‎دن اوشلب، ایكینچیسی قۉرقینچلی، اما پست­راق تاووش بیلن: «اگر موندن كېین مكتب‎‎گه بارسنگ، جانینگ‎دن قۉلینگ‎نی یوو» دېب، تۉنینی آچیب، بېلباغی‎گه آسیلگن میلتیغی‎نی كۉرسه­تیب، بیر زوم‎‎ده غایب بۉلگن اېدی. اولر شونداق تېز تاپیلیب، غایب بۉلگن اېدیلر كه جیران نیمه قیلیشی‎نی بیلالمه­ی، حتا كه بیراو‎نی یاردم‎‎گه هم چقیرالمه­ی تاخته­گن جایی‎ده قاتیب قالگن اېدی.

جیران بو واقعه‎نی مكتب اداره‎سی و پولیس‎‎گه خبر بېردی. اولر بیر هفته-اۉن كون سېزدیرمه­ی اوزاق‎دن او‎نی قۉروقله­دیلر، اما هېچ بیر شبهه‎لی حركت هېچ یاق‎دن كۉرینمه­گنی اوچون، بو واقعه‎نی هم جیران و هم امنیتی ارگان­لر جدی بیلمه­ی، اونوتگن اېدی‎لر.

جیران، بو آقشام اۉز اۉزی‎دن پریشان بۉلیب، تورلی-تورلی فكرلر و واهمه‎لر بیلن، حویلی سیگه كیردی. 

آته‎سی هر آقشام یاقیلگن اریكین‎نی كۉته­ریب، تشقی حویلی اېشیگی یانیده توریب، اونینگ كېلیشی‎نی كوتردی. بو آقشام آته‎سی‎نینگ پیشواز چیقمه­گنی،  ینه هم او‎نی پریشان‎راق قیلدی، اما یۉل‎ده هم، حویلی‎‎ده هم هېچ بیر شبهه‎لی نرسه كۉرینمه­دی. شونینگ اوچون خاطرجمع‎لیك بیلن اوی اېشیگی‎نی آچیب، ایچكری‎‎گه قدم قۉیدی. 

اوی‎گه كیرگچ، چراغ یاروغی‎ده قان‎گه بۉیه­لیب یاتگن آته‎سینی كۉردی. اېندی شاوقین کۉته­ریب، قۉشنی‎لر‎نی یاردم‎گه چقیرماقچی بۉلگنیده، آرقه‎‎دن بیر آغیر نرسه باشی‎‎گه قتتیق اوریلدی و هوشی‎دن  كېتیب، بېحال یېر‎گه ییقیلدی...

او، اویی‎‎دن بو یېر‎گه قنده­ی كېلتیریلگنی و بو ساووق اوی‎ده نېچه ساعت‎‎دن  بېری هوش­سیز یاتگنینی بیلمس اېدی. چپ قۉلینی كۉته­ریب، ساعتی‎‎گه قره‎ب، وقت‎نی بیلماقچی بۉلدی، اما قۉلی‎ده ساعتی‎نینگ یۉقلیگی او‎نی بو یېر‎گه آلیب كېلگن كیشی‎لر تامانی‎دن یېچیب آلینگنی‎دن دلالت بېرردی. جیران اۉرنیدن توریب، اۉلتیردی و آیاغ، قۉل‎لرینی قیمیرلتیب، ساغ-سلامت اېكن‎لیگی‎گه ایشانچ حاصل قیلدی. ایشانچ حاصل قیلگچ، قوتیلیش یۉل‎لرینی ایزلب، خیال دېنگیزی‎گه چۉكیب  كېتدی.

شو وقت‎ده گپ‎لشیب كېله­یاتگن ایككی آدم‎نینگ تاووشی، جیران‎نینگ قۉلاغی‎گه چلیندی.  بیریسی نینگ سېسی اۉشه آقشام اونینگ یۉلینی تۉسیب، تهدید قیلگن آدم‎نینگ سېسی‎گه اۉخشردی. جیران، قه­یېر‎گه كېلتیریلگنینی و قنده­ی كیشی‎لرنینگ قۉلی‎گه توشگنی‎نی بیلیب، بوتون وجودی تیتره­ی باشله­دی. درحال منجه اوستی‎ده چۉزیلیب یاتدی و كۉزلرینی یومیب، اۉزینی حالی هم هوش‎گه كېلمه‎گن‎دېك قیلیب كۉرستدی.

اوی اېشیگی آچیلدی. بیر كیشی منجه‎‎گه یقین‎لشدی. جیران اونینگ نفسی‎نی اۉز یوزی‎ده حس قیلدی. كېین بیر قۉل او‎نی قیمیرلتیب، یوزی‎گه بیر-ایككی بار استه-استه اوردی. جیران، نفس تارتمه­ی، آواز چیقرمه­ی، قیمیرلمه­ی یاتدی. اۉشه تانیش سېس تعجب‎لنگن حال‎ده اۉز همراهی‎گه أیتدی:

- آب‎-با! بو قیز حالی هم هوشی‎گه كېلمبدی، كو!  قۉلینگ مونچه آغیر اېكن، استه‎راق اورسنگ بۉلمس میدی؟

- پروا قیلمه، اۉلمه­یدی. بو‎لر‎نی جا‎نی قتیق. یور، پهره‎میز‎گه  كېته‎یلیك! بیران گپ بۉلسه، قره­خان بیز‎نی تیریكله­یین پۉست‎له‎یدی.

- راستینی أیتسم، شو قره­خانینگ‎‎دن یمانیم كېلیبدی. قۉلیم یېتسه، باشینی كېسیب تشله­یمن. اۉزی هركېچه توتیب كېلتیریلگن بېچاره قیزلر‎نی زۉرلب، ناموس‎لری‎گه تېگیب،  اېرته گچه عیش- عشرت قیله­دی، قالگن‎لری بېچاره مردم‎‎گه جور قیلیب، اولر‎دن تارتیب آلگن پول‎لر بیلن قمار اۉینه­یدیلر. مېن و سېن هم نېچیته اۉغرینی اسره­یمیز، دېب خوش‎میز.

- گپ‎لرینگ حق. شام‎دن یریم تون‎گچه قمار اۉینب، بیر-بیرلرینی سۉكیب، داد سالدی‎لر، حاضر همه‎لری قاتیب یاتیبدی‎لر.

- همه‎سینی گُمینی كۉر!  بیری،  بیری‎دن یاووزراق. اولر‎‎گه خاتین و پول تاپیلسه، جهاد دېگن نرسه اېس‎لری‎گه هم كېلمه­یدی. اېرته بو بېچاره و بې‎گناه قیز گینه‎نی نوبتی. اوّل قره­خان‎نی و اوندن كېین بشقه‎لرینی یېمیشی بۉله­دی.

- مېن و سېن نیمه قیلاله‎میز؟  بیری خو اۉزیمیز جهاد قیله­میز، دېب بولر‎گه قۉشیلیب قالدیك. ایكینچی دن، ایكی كیشی نېچه یوز كیشی‎‎گه تېنگ كېلاله­می؟ ینه قره­خان‎نی خو یخشی تانییسن! اونگه آدم اۉلدیریش نیمه و تاووق سۉییش نیمه؟ شو ایكی آغیز گپیمیز‎نی بیلیب قالسه، بیر ساعت هم تیریك قۉیمه­یدی.

- یور، كېته­یلیك! مېن بو اېشیككه توره­من، سېن آت‎خانه اوستی‎ده پهره بېر!

بو ایكی كیشی اوی‎‎دن چیقدی‎لر و اېشیك، آرقه‎لری‎دن بېركیلدی. جیران اۉرنیدن توریب، منجه‎‎دن توشدی. بیر نېچه قدم باسیب یوردی و قیله­دیگان ایشی اوچون اۉز كوچینی سینَب كۉردی. حالی هم آیاغ‎لری‎ده یورماق اوچون بیر آز كوچ-قوت باراېدی­ و یوره‎گی حالی هم جسارت‎‎دن تۉلقون‎لنیب، اونگه بو ایش‎نی بجریش‎گه یاردم بېرردی.

جیران بیر- ایكی ساعت انتظار چېکیب، اۉلتیردی. اوندن كېین استه- استه اېشیك‎نی آچیب، اېشیك آرتیده اۉلتیرگن قراول‎‎گه قره­دی. قراول، بیر بورچک‎ده، ساووق‎‎دن بوركه‎نیب، یاتیب قالیب، میلتیغی تِزه‎سی اوستی‎ده قۉییلگن اېدی.

جیران ایلگری باریب، چراغ شعله‎سینی پسّه­یتیردی، میلتیغ‎نی استه­لیك بیلن آلیب، دېوار توبی‎دن یوره‎باشله­دی. یوره‎گی قتیق- قتیق اوریب، آیاغی اختیارسیز تېز-تېز یېر‎دن كۉته­ریلیب، قۉییلردی. تون قارانغولیگی جیران‎‎گه یاردم بېردی. آت‎خانه اوستی‎ده تورگن قراول او‎نی كۉرمه­ی، قاچیشی‎‎دن خبردار بۉلمه­دی.

قرانغولیكده، دېوار‎نی سییپه­لب باریب، تشقریده­گی كتته اېشیك‎نی تاپتی. اېشیكکه بیر كتته قفل اوریلگن اېدی. بو یۉل‎‎دن اۉتالمس‎لیگینی بیلیب، سوو مۉرینینی آختردی. نېچه دقیقه­‎دن سۉنگ اریغ‎نی تاپیپ، اۉزینی مۉرین‎‎گه یېتیشتیردی. یخشی هم كه اریغ‎‎ده سوو آقمسدی. سوو مۉرینی‎دن اۉتیب، تشقری‎گه چیقدی. قراول كۉریب قالمه­سین، دېب بیر قنچه یۉل‎نی استه-استه یورمه­لب، تیرسك‎لری بیلن اۉزینی تارتیب یوردی. اوزاقلشگن‎دن كېین آیاققه توریب، چاپه‎باشله­دی.

بیر ساعت‎‎دن كۉپراق وقت، دم آلمه­ی­ گاهی یوریب، گاهی چاپیب، آیاغی حركت‎‎دن قاله­یاتگن وقت‎ده، شهرنینگ  بیرینچی امنیتی پۉسته سیگه یېتیب، سۉنگگی قدرتی بیلن قیچقیردی:

اۉر.. تاق...‎لر.... تېز ....كېلینگ‎لر. مېن یاولر اویه ..سینی... كۉرسته‎من. اولرنی... توتیب آلینگ‎لر...

پهره‎‎گه تورگن عسكر همه‎‎دن آلدین‎راق او‎نی كۉریب، چاپدی. آچلیك، چرچاق، هیجان و درد‎‎دن تالیققن جیران، یوگوریب كېله­یاتگن نوبتچی قراول و بیر نېچه عسكرلر‎نی كۉریب، یوره­گی تینچ‎لندی و سۉنگی قوّتینی ییغیب، قۉلی بیلن یاولر اویه‎سی تامان‎نی كۉرسه­تیب، هارغین و اوزیق- اوزیق سۉز‎لر بیلن:

اكه ... جان... تېز ... بارینگلر! دېب، تأكید لَه‎دی و هوشی‎دن  كېتدی.